Todalas entradas de Terrasenamos

Poemas, historia, música e flores para Martí en Compostela

Nadia Codesedo – Terra Sen Amos

A Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil, o poeta Anxo Angueira, o Concello de Santiago e o Consulado Xeral de Cuba na Galiza levaron domingo 27 de xaneiro, versos, prosas, música e un galano de flores a José Martí, Pai da Patria e Apóstolo da Independencia de Cuba, no 166 aniversario do seu nacemento. Pousaron a grilanda coas cores de Cuba e Galiza, o presidente da Francisco Villamil e a cónsul xeral de Cuba, aos pés do rostro de bronce do Heroe, no centro do Parque Granell de Compostela.

Algúns dos participantes na homenaxe a Martí ante a monumental imaxe de bronce.

Representando ao Concello de Santiago no acto, Branca Novoneyra referiuse a Martí como “un raro caso de poeta e político de excepción, infiltrado no ADN do pobo cubano, que segue a ser sostén moral, nestes tempos tempos difíciles e incertos, para o seu pobo e para todos nós”. A edil dixo que a mellor maneira de honrar aos poetas é lembrar os seus versos e a seguir repasou os primeiros versos do poema Hora de Voar, de Versos Libres) “Meu pan xa foi gañado: veña o verso/ e reviva, no seu comercio celmoso/ a man perdida entre cómaros escuros/ ou a de quen hai pouco/ levaba un mundo a rastras de sumas/ en fio e de revoltas contas./ Se pedires consello meu bardo/ arria do teu lombo branco/ a farpa ática e morde os salaios/ que igual que o mar airado/ teu alento a ocupar corren/ e na madeira cerne/ talla as canetas do escritorio/ e deita as cordas rotas/ ao vento ledo”.

O poeta e filólogo Anxo Angueira, presidente da Fundación Rosalía de Castro, recordou que a Cantora do Sar aprendéranos “que a única maneira de sermos cidadáns do mundo, era asumindo a nosa identidade nacional, que, tal como ela nos dixera, non é de canastros nin de parellas baixo un paraugas, pois a nosa non é unha Galiza folclórica condenada a auto-identificarse nesa visión asfixiante, redutora e deformada, senón unha Galiza á que non resulta alleo nada do mundo, de calquera terra e tempo, unha Galiza da Estrela da Liberdade, a mesma que quixo para si José Martí, e agora loce na bandeira de Cuba”.

Pechou a ofrenda, Yahima Martínez, Cónsul Xeral de Cuba quen afirmou que era grande “a débeda con Martí das sucesivas xeracións de cubanos e cubanas comprometidos na loita por conseguir o triunfo de la Revolución, perfeccionala e defendela cada día”. Dixo que “Cuba revolucionaria recibira de Martí o amor que rebordaba a persoa e a patria, a paixón pola liberdade e a xustixa, e a ferreña determinación de preservar por riba de todo a identidade e a soberanía da nación”.

“En Martí –proseguiu- bebimos a seiva da nosa identidade latinoamericana, na afirmación de a Nosa América ser unha na orixe, a esperanza e no perigo, e asemade no destino”. Recordou a advertencia de Martí, de Cuba batallar pola súa propia independencia para asegurar ao mesmo tempo a liberdade latinoame­ricana e que foi o Apóstol da Patria o que formulando que Patria é Humanidade acendeu o sentimento internacionalista de Cuba.

A representante de Cuba acrecentou que Martí deixara a lección inesquecíbel da unión nacional e da unidade das forzas en función da loita revolucionária. “Unha solidariedade –concretou- tan necesaria nestes momentos nos que o contexto político internacional maniféstase nun nível de complexidade que mal se pode comparar cos dos anos precedentes, a causa da profundidade dos cambios e da transcendencia que teñen para o futuro inmediato”.

Lembrou a Cónsul que 29 de xaneiro, á beira do aniversario de Martí, celebramos o 133 aniversario de Castelao. “Martí e Castelao –dixo- foron grandes na súa medida política e na súa dimensión de creadores comprometidos coa causa da xustiza, a emancipación e o internacionalismo; compre hoxe honrar esas dúas figuras que son Pais da Patria para Cuba e para Galiza”.

Yahima Martínez adicou finalmente un recordo a Fidel, cuxo pensamento revolucionario tomara a súa inspiración en Martí. “E por iso –proseguiu- somos e seremos martianos, como somos e seremos fidelistas, latinoamericanos e anti-imperialistas”. “Os tempos son difíciles –engadiu- mais teño a máis absoluta convicción de que co valor do noso pobo e coa solidariedade que recibimos de vostedes, o pobo cubano, saberá loitar, saberá cumprir co seu deber e saberá levar adiante o seu propósito de salvar a Patria, a Revolución e as conquistas do Socialismo”.

O grupo de gaitas dos Enxebres de San Lázaro cruzou a mañá gris de xaneiro con ruadas e outros aires que remataron por acordar no rostro de bronce de Martí un sorriso entre flores.

Habana arrasada polo seu peor tornado dende 1950

Terra Sen Amos –Axencias

 Ainda que anunciado, o trebón superou o que os moradores de Havana previan,  depois de o Instituto de Meteoroloxia adiantar que no abrente formárase ao sueste do Golfo do México unha tormenta tropical acompañada dunha fronte fria coa ameaza dunha linha de tempestades elétricas que, movidas pola fronte do Leste, poderian interferir a vida na parte oeste do país. Acostumada a esta caste de avisos da sobresainte predicción cubana, a poboación non tomou conciencia da insólita forza do que viria depois das oito do serán, xa a sol posto. Comezou a tremer a capital co estrondo dos ventos, nunha refolada atrás da outra que empoleiraban tellados e fiestras e alzaban postes de luz nun abalo de forza que sementaba alertas de Luyanó, no medio do desconcerto e temor causado pola escuridade e o os latidos do do vento, coas sirenas das ambulancias no fondo.

O trebón roubou catro vidas e encarnizouse con árbores, tellados e postes.

Catro persoas perderon a vida na tormenta e cento noventa e cinco resultaron feridos de consideración. Os danos materiais de maior importáncia están nos concellos de Diez de Octubre, Regla, Guanabacoa e San Miguel, en 11 instituciones de salud mentres a situción máis grande está no Hospital Materno Hijas de Galicia, do que houberan de transladar 196 pacientes das que 18 xa están de alta nos seus fogares. O ministro da Construcción, René Mesa Villafaña, confirmo que os danos materiais maiores foron en teitumes de vivendas.  Até o de agora, o número de casas afectadas ascende a 1.238, das que 123 son derrumbes totais y 625 parciais; 224 casas perderon completamente o teito e 124 parcialmente.

Martes estaba previsto o reinicio das clases en todos os centros.

A Rede Europea de Solidariedade con Venezuela denuncia o golpe de Estado de Guaidó, promovido polos EUA

A Rede Europea de Solidariedade con Venezuela denuncia o golpe de Estado promovido polos EUA para darlle a lexitimidade á figura de Juan Guaidó, que non foi elixido polo pobo, como presidente interino. A medio dun comunicado, as máis de 80 organizacións que conforman a Rede Europea de Solidariedade con Venezuela, recusan a inxerencia imperialista e esixen respecto a soberania do pobo venezuelano polo que sairon este 23 de xaneiro ás ruas en defensa da Venezuela Bolivariana.

A Rede Europea de Solidariedade coa Revolución Bolivariana está conformada por máis de 80 organizacións, entre ela pola Asociación de Amizade Galego-Bolivarianana Hugo Chávez.

“Onte cairon definitivamente todas as caretas –sinalla o  comunicado- e o Imperio estadounidense, por boca do seu vicepresidente, Mike Pence, promove un golpe de Estado en Venezuela. Pretenden darlle lexitimidade á figura de Juan Guaidó, que non foi elixido polo pobo, como presidente interino . Todo isto acompañado, outravolta, por escenarios de violencia organizados por grupos fascistas apoiados polos Estados Unidos; de chamamentos a militares para romper a orde constitucional e do cipaios do Grupo de Lima en xira por países falando de Venezuela, cando o que buscan é tapar as súas propias realidades. Todo magnificado polo aparato mediático das grandes corporacións”.

“O que agora acontece –sinala a REDE, tráenos a memoria as Guarimbas de 2014 e, más de perto, as de 2017 onde o maior afectado foi o pobo de Venezuela, con mortos, feridos, queima de instalacións pública, atentados contra universidades, garderías, sistemas de transporte, espazos de cultura, servizos públicos, de reparto de alimentos e medicinas e de disposición de diñeiro en oficinas bancarias. Vemos de novo como procuran levar a Venezuela a un escenario de tensión e enfrontamento sen lles importar o pobo, a democracia e as liberdades, porque realmente son outros os intereses que perseguen. Non podemos calar perante estas realidades”.

“Dende a Rede Europea de Solidariedade coa Revolución Bolivariana queremos denunciar, máis unha vez, as manobras dos Estados Unidos da man dos que promoven un golpe de Estado en Venezuela; a insistencia dende la Unión Europea por falar de eleccións libres, cando o pobo venezolano decidiu 20 de mayo de 2018, nas urnas, a súa vontade coa ratificación de Nicolás Maduro como presidente constitucional”.

“As máis de 80 organizacións que conformamos a REDE, recordamos que calquera grupo de contacto que poida crearse dende a Unión Europea, debe acompañar ao pobo venezolano nun proceso de diálogo e paz, respectando as accións e medidas que só o pobo soberano ten dereito a decidir, dentro do marco legal”.

“Recusamos a intromisión imperialista e esiximos respecto á soberanía do pobo”.

A batalla histórica por defender a verdade da Revolución, xa se libra no Internet

Fidel expón a razón de Cuba á corresponsais de todo o mundo na Operación Verdade, 22 de xaneiro de 1959.

Raúl Antonio Capote – Granma

A meirande parte das operacións de propaganda da Central Intelligence  Agency (CIA) en América Latina durante os anos 60 tiveran como albo a Revolución Cubana e Fidel Castro. “Non máis Cubas” era unha divisa concreta da CIA. Que é o que cambiou, en materia de manipulación da opinión pública, dende a Operación Verdade para acá, dende as primeiras campañas de intervención soterrada? Que cambiou desde as ilegais radio e tv Martí? Esencialmente dúas cousas: a irrupción de internet e o avance das novas tecnoloxías. Miles de materiais audiovisuais, libros, enciclopedias, sitios electrónicos, realizan esta tarefa sen descanso, emitindo as súas mensaxes falsas.

O memorando presidencial de seguridade nacional do 16 de xuño de 2017 do Presidente Trump, “Afortalamento da política dos EUA cara a Cuba”, para promover no internet “corrente de información libre e non regulada” , resultou na creación da Axencia de Internet para Cuba (GTIC).

As fake news ou novas mentireiras contra Cuba, cociñadas e inzadas nas redes sociais e nas poderosas plataformas tecnolóxicas da comunicación, de masivo seguimento, son arestora o gume de ataque contra a Revolución, na súa teima por inventar e reiterar mentiras contra as defensas ideolóxicas e facernos vulnerábeis.

Malia as limitacións financeiras do noso país, e do Bloqueo económico, financeiro e tecnolóxico que o Goberno dos EUA mantén contra Cuba, continúa a creación e mellora da infraestrutura tecnolóxica.
Cuba ten dispoñibles máis de 1.200 sitios públicos con sinal de internet e 670 salas de navegación para un 1.900.000 contas permanentes de navegación e case tres millóns de contas a de acceso permanente de navegación internacional @nauta.cu; a conexión dende as casas cobre 67.000 fogares, en 155 municipios da Illa.

O dia mesmo que comezou o acceso a internet dende os móbiles en Cuba, aplicaron as estratexias de información contempladas nos orzamentos dos anos fiscais 2018 e 2019 da Xunta de Gobernadores de Radiodifusión dos EUA, onde se recomenda usar contas cubanas de facebook orixinadas na illa e sen sen marca, para difundir contido creado polo Goberno dos EUA, sen dar conta diso aos usuarios cubanos de facebook.

Un dos obxectivos a cumprir por esta axencia é promover os chamados sitios independentes da internet en Cuba e crear contas e perfís falsos en diferentes redes sociais, entre elas twitter, para difundir contido anticubano.

Cal é a resposta da Revolución Cubana perante os novos retos?

Hai importantes servizos para a poboación incorporados á rede, en materia de saúde, educación e rexistros públicos, como o civil e as unidades notariais. Todas as universidades están conectadas por fibra óptica, para fornecer acceso a internet do 90 % dos profesores e estudantes de ensino superior, segundo dados do Ministerio de Comunicacións a la ANPP, en decembro pasado.

O Goberno Electrónico en construción, vai permitir a interacción integral das institucións do Goberno co pobo e unha maior participación deste a través das novas canles de comunicación que brindan as novas tecnoloxías.
A incorporación da dirección do Goberno revolucionario ás redes sociais, a participación activa nas mesmas do Presidente Díaz-Canel, dos deputados da Asemblea Nacional do Poder Popular, ministros e directivos das institucións estatais, a beira do pobo e levando a verdade de Cuba ao mundo, enfrontando a campaña de mentiras e manipulacións da realidade, confire unha nova dimensión á batalla histórica que libra a Revolución por facer prevalecer a verdade sobre a mentira e a manipulación.

A Operación Verdade

Na relación entre Cuba e Estados Unidos, a mentira foi un recurso bélico usado polo Imperio para alcanzar seus obxectivos de dominio sobre a Illa. A verdade é a primeira vítima, sempre que unha nación poderosa pretende violentar a liberdade doutra.

Ao ataque racista e manipulador dos xornais dos EUA The Manufactures e The Evening Post, Martí respondera coa Vindicación de Cuba, 25 de marzo de 1889. Dezasete de febreiro de 1957, a entrevista de Fidel a Herbert Matthews, do diario The New York Times, na Sierra Maestra, desmentia o conto, espallado pola tiranía, da morte do líder do Exército Rebelde.

Os EUA levantaran unha rabiosa campaña de falsidades contra Cuba. Grandes medios de prensa, entre eles as axencias Associated Press, United Press, a Sociedade Interamericana de Prensa, revistas como Life, Newsweek, Us News and World Report, teimaron en mostrar ao mundo unha Cuba maltratadora. De porparte, cumprindo tres semanas do trunfo da Revolución Cubana, 21 e 22 de xaneiro de 1959, uns 400 xornalistas de diferentes nacións xuntáranse no Habana Riviera. Fidel explicou: “Os comunicados de prensa non paran de mentir e insisten en que os partidarios de Batista gañan terreo. Parecen imparciais, pero empregan determinadas palabras e sutilezas, como mestres que son da intriga”.
Figuras do goberno de Eisenhower e numerosos congresistas presentáron como “actos de barbarie” os xuízos dos tribunais revolucionarios contra os máis connotados criminais de guerra da ditadura de Batista. A Revolución traballou de forma rápida para reunir á maior cantidade posible de xornalistas e figuras destacadas da intelectualidade naquela altura.

Cuba invitou xornalistas de Estados Unidos, América Latina e Europa para viaxaren a Habana e ver, cos seus propios ollos, a verdade do que ocorría na Illa.Á convocatoria responderon personalidades como Adan Clayton Powell, líder do movemento dos Dereitos Civís e deputado negro por Harlem; Charles O Porter, senador portorriqueño e presidente da Asociación da Prensa daquel país, Gabriel García Márquez, Jorge Ricardo Masetti, e o uruguayo Carlos María Gutiérrez, entre outros. Celia Sánchez actuou como coordinadora.

Dos EUA asistiron profesionais da prensa de 20 cidades e medios de grande circulación como a Broadcasting Corporation, Baltimore Sun, Cincinnati Enquirer, Washington Daily News e Miami News. Tamén chegaron xornalistas do Daily Mail, de Londres; de Jours de France, de Paris; do Nacional, Novedades e Excelsior, de México, e El Mundo e El Imparcial, de Porto Rico.

O pobo reuniuse fronte ao Palacio Presidencial 21 de xaneiro para escoitar Fidel explicar con detalles a campaña que se realizaba contra a Revolución e a formalidade dos xuízos celebrados contra os esbirros da ditadura de Fulgencio Batista.

Dirixíndose aos xornalistas presentes na concentración, que reuniu a máis dun millón de cubanos, o Lider da Revolución dixo: “Maxinade un xurado dun millón de homes e mulleres de todas as clases sociais, de todas as crenzas relixiosas, de todas as ideas políticas. Eu vou facer unha pregunta a ese xurado: Os que estean de acordo coa xustiza que se está aplicando, os que estean de acordo con que os esbirros sexan fusilados, que levanten a man.A resposta non se fixo esperar: un mar de mans alzáronse e Fidel expresou: “¡O xurado dun millón de cubanos de todas as ideas e de todas as clases sociais, votou!”.

Outro momento trascendente do evento foi o encontro que se prolongou varias horas, de Fidel cos xornalistas estranxeiros e cubanos no salón Copa Room do Habana Riviera.

Coa Operación Verdade a Revolución triunfante librou unha das súas grandes batallas contra a desinformación e a manipulación. Non sería a última, pero sentou pauta, demostrou unha vez máis a transparencia do proceso revolucionario, a fe na verdade e na forza das ideas.

A nosa Operación Verdade, a de hoxe, gáñase con máis cubanos participando nas redes sociais, con máis revolucionarios defendendo a Cuba, como o fixo Fidel en xaneiro de 1959, coa verdade.

Lembranza de “El Gallego” Fernandez, heroe da Revolución e amigo da Galiza

Lina Lobeira – Santiago de Cuba

El Gallego Fernandez, finado na Habana dia 7,  pasaba dos 95 e fora vice-presidente de Cuba durante todo o periodo especial e ainda máis. Un tempo no que o Bloqueo agravado inzaba Cuba de problemas e emerxencias diarias, mentres os socios da Unión Europea deixábanse querer polos EUA para colaboraren nunha chamada ofensiva derradeira contra a Revolución. Neses anos El Gallego foi embaixador extraordinario na Galiza en trece ocasións, en boa sintonia cos gobernos de coalición na Xunta e excelente con algúns concellos e deputacións. No entanto, a fachenda da Xunta do PP non se correspondia cos votos do partido a prol do cerco a Cuba na Comisión da UE. Difícil tratar con paternalismo a alguén tan circunspecto e prudente coma este Heroe da Revolución que abriu discretamente a porta a unha etapa superior das históricas relacións galego-cubanas.

Cuba recorda a Fernández como “intérprete orixinal e criativo das ideas de Fidel”.

Seguir lendo Lembranza de “El Gallego” Fernandez, heroe da Revolución e amigo da Galiza