Todalas entradas de Terrasenamos

Cuba volve demandar na ONU a descolonización de Porto Rico

Yailé Balloqui Bonzón – Juventud Rebelde
Cuba levará novamente ao Comité de Descolonización das Nacións Unidas o dereito do povo de Porto Rico a súa autodeterminación. A demanda de resolución do dominio colonial norteamericano sobre a illa, dende hai 117 anos, foi presentada por Cuba en 33 ocasións. O documento cubano, presentarase o vindeiro 22 de xuño e nel reafírmase o dereito inalienabel do pobo Boricua a independencia coma nación latinoamericana e caribeña con identidade nacional de seu.

Óscar López Rivera
Óscar López Rivera

Seguir lendo Cuba volve demandar na ONU a descolonización de Porto Rico

Vintecinco confidencias sobre as negociacións secretas entre Fidel e Kennedy

Salim Lamrani – Al Mayadeen.
Fidel Castro e John F. Kennedy abriran hai máis de medio século, negociacións secretas para normalizaren relacións entre Cuba e EUA. Robert Kennedy Jr., sobriño do presidente asasinado, recupera aqueles feitos e encomia a política de achegamento de Obama coma unha vía que pode facer realidade o soño do seu tío. Salim Lamrani, doutor en Estudios Ibéricos e Latinoamericanos da Sorbona-IV, é profesor da Universidade de La Reunión, xornalista e estudoso das relaciones entre Cuba e Estados Unidos. O seu último libro “Cuba, the Media, and the Challenge of Impartiality” publicado pola Monthly Review Press (2014) ten un limiar de Eduardo Galeano.

Fidel con Kruschev. O cerco dos EUA á Revolución Cubana comeza antes da relación entre a illa e a URSS.
Fidel con Kruschev. O cerco dos EUA á Revolución Cubana comeza antes da relación entre a illa e a URSS.

Seguir lendo Vintecinco confidencias sobre as negociacións secretas entre Fidel e Kennedy

EUA retiram Cuba da lista de estados promotores do terrorismo

Agências -Redacção de TSA.
O secretário do Estado dos Estados Unidos resolveu rescindir a designação de Cuba como Estado Promotor do Terrorismo, que se torna efetiva desde 29 de maio. A lista de Estados Terroristas foi elaborada de forma unilateral por Washington, e Cuba foi incluída desde 1982. A partir dessa data, Cuba foi objeto de ataques terroristas procedentes do território dos EUA, porém as acussações contra o governo cubano por difundir a violéncia com objetivos políticos, probaram carecer de qualquer fundamento.

O porta-voz do Departamento de Estado norte-americano, Jeff Rathke, em uma nota oficial indicou que “o prazo de 45 dias de notificação ao Congresso expirou e o secretário do Estado adotou a decisão final de rescindir a designação de Cuba como Estado Promotor do Terrorismo, que se torna efetiva hoje, 29 de maio”. A nota precisa que os Estados Unidos mantêm significativas preocupações e divergências com Havana, mas não existem critérios relevantes para manter essa política e a ação reflete a convicção estadunidense de que Cuba reúne os critérios para ser excluída.
Para ser efetiva, a decisão requer de sua publicação no Federal Register, o jornal oficial estadunidense, embora a repartição diplomática assegurasse que a decisão se torna efetiva de imediato.

tres

Guía para entender as conversas entre Cuba e EUA

Sergio Alejandro Gómez – Granma
WASHINGTON. Pasaron cinco meses despois de os presidentes Barack Obama e Raúl Castro anunciar 17 de decembro o seu propósito de abriren novo capítulo nas relacións entre Es­tados Unidos e Cuba. A terceira rolda de conversas a nivel de funcionarios, desentorna agora a porta para o izado de bandeiras nas misións de Washington e Habana. Estamos na encrucillada dun camiño máis longo e empenado. Granma comparte cos seus lec­­tores sete enfoques para axudar a entender as dimensións do que está a suceder entre A Habana e Wa­shington e a etapa que se aveciña.

A delegación de Cuba, no inicio da terceira rolda de conversas en Washington
A delegación de Cuba, no inicio da terceira rolda de conversas en Washington

1. Os presidentes tomaron unha decisión; agora compre levala á práctica.

Dezasete de decembro, entre outras noticias de importancia para ambos povos, Raúl Castro e Barack Obama anunciaron xuntos a súa vontade de restablecemento de relacións diplomáticas, rotas hai máis de medio século. A declaración dos presidentes ten de ser validada polas administracións de canaseu país para materializar o paso. As reunións establecerán as bases da nova relación diplomática, para evitar os erros do pasado.

2. Ningunha das partes puxo condicións ás reunións, endebén os media falaran de cláusulas previas entre as partes.
Tanto os diplomáticos cubanos co­mo os de EUA falaron dun clima de reciprocidade, sen inxerencias e con respecto á profesionalidade. Porén, Cuba precisou que sería necesario proceder antes ao fin da súa inxusta inclusión na lista de países terroristas e a situación da súa misión en Washington, que careceu de servizos bancarios por máis dun ano. Ambos atrancos están en vías de solución. A parte estadounidense falou sobre a mobilidade dos seus representantes na futura embaixada na Habana (a dos diplomáticos cubanos está limitada en Washington) así como o acceso dos cubanos ás súas instalacións.
Para Cuba é de rigor aterse ás Con­vencións de Viena sobre Relacións Diplomáticas e Consulares, que establecen o cumprimento das leis do país anfitrión e a non inxerencia en asuntos internos. Unha misión debe poder relacionarse coas persoas do país anfitrión, mais respectando preceptos e normas, explicou un diplomático cubano. Seguir lendo Guía para entender as conversas entre Cuba e EUA

Fidel recorda a Hollande o exemplo de cooperación de André Voisin

África Baña – Terra Sen Amos

O papaventos das axencias de notícias do Gran Capital dí que é notícia o anticiclón de Washington que move unha airexa para o Caribe. Un diagnóstico de comenencia. Algúns abonados destas oficinas de avisos pactados nas bolsas de cambio, repiten que “Cuba está de moda”, un pretexto para non explicar que anteonte eran partidarios de aillar a Cuba. No concurso do avestruz colonialista, a nota máis alta é a do xornal de referencia de Madrid, El Pais, de propriedade norteamericana (Liberty Acquisition Holdings) quen insiste en afirmar que “Cuba comeza dende cero” despois de Obama tenderlle a man. Quen me dera a Posición Cero, repite este grupo de capital. De cero? Na rolda de despedida de François Hollande, no aeroporto da Habana, o presidente de Cuba declárase satisfeito polos resultados da visita. Por se alguén non se decatara, Raul Castro repara nun feito significativo: cando un presidente anfitrión chega deica o avión do mandatario que ven de visita, a lingua diplomática fala de concordia. A seguir indica que a recuperación das relacións con EUA van ao ritmo que marca Cuba, expresión diáfana para recordar que a illa ten o seu tempo e que o veciño do norte,  por exemplo, tomouse medio século para cambiar o seu. Os diplomáticos de EUA teñen restriccións en Cuba? Aos de Cuba nos EUA non lles dán máis facilidades, se cadra menos.

Hollande é o primeiro mandatario da UE que visita Cuba e recibe a honra de ser despedido polo presidente ao pé do avión.
Hollande é o primeiro mandatario da UE que visita Cuba e recibe a honra de ser despedido polo presidente ao pé do avión.

 

“Temos de guiármonos polos acordos internacionais sobre o comportamento dos diplomáticos, aprobado na Convención de Viena de 1948, pero van ben as conversas”, di Raúl. A impaciencia do librecambio teima en falar de negocios, sinónimo do futuro sen memoria soñado polas axencias, e o presidente cubano recordaque “a posición común da Unión Europea no debeu existir nunca: foi algo importado e en Inglés”. A seguir fixo unha homenaxe a eivados permanentes e feridos nos atentados da mafia: “Agora tírannos o título honorífico de pais terrorista: que caste de terrorismo é o que pon os mortos cando os agresores non poñen ningún?”, lembrou Raúl.
A equipa de Hollande tiña programada unha breve visita a Fidel. Afinal conversaronmáis de dúas horas. Con Hollande, Fidel falóu de André Voisin, o técnico francés que só puido ver realizado nos campos de Cuba o seu soño de mellorar o gado en pasto libre e natural. Voisin quixo ser enterrado en Cuba. Representa o mellor da cooperación con Francia, no outro extremo da Posición Común proposta por Aznar (presidente de honra do PP) e endosada naquela altura por Paris, cando facer tal era agravar o cerco a Cuba para alén do límite. Os da posición Partir de Cero non foron nin citados na Habana.