Todalas entradas de Terrasenamos

Rajoy conserva o herdo de Aznar nunha UE que ten presa por liquidar a Posición Común

 A. Roade -Terra Sen Amos.
Sócios clave da UE manifestan a súa presa por liquidar a sanción comunitaria contra Cuba, a Posición Comun propugnada por Aznar en 2006. En menos que pasa unha borrasca, os paises conformados con aquela directiva contraria ao Dereito Internacional, quixeran non tela asinado nunca.  A cordial recepción de Bruno Rodríguez, ministro de Estado de Cuba, en Italia Francia, Holanda, Bélgica e Luxemburgo, e o seu diálogo con altos responsabeis da Unión Europea e a Unesco, marcan un novo éxito diplomático cubano na UE, apenas notado na prensa española. Á foto da sanción oportunista contra Cuba sucédelle coma a dos Catro das Azores (2003) na que dous retratados (Durán Barroso e Tony Blair) aseguran que foran enganados e os outros dous (Aznar e George Bush) preferirían censurar a imaxe. Avisado polo departamento de Estado de Washington, o governo de Rajoy devecía por marcar distancias con Aznar pero non tivo mellor idea que enviar ao ministro García Margallo a Habana para dar consellos democráticos. O paternalismo do PP está demostrando ser o procedimento máis caro para non dar aberto ningunha porta con Cuba. Para empeorar un anaco máis o panoorama, Rajoy mantén a guerra mediática contra Venezuela, e o membro da UE chamado por historia común a ser interlocutor privilexiado con Cuba, conserva o herdo de Aznar e convértese de feito en gardador único dunha Posición Común que dí querer cambiar.

Mália a súa declarada vontade de liquidala, Rajoy convértese de feito en celador da Posición Común de Aznar, da que renega a UE
Mália a súa declarada vontade de liquidala, Rajoy convértese de feito en celador da Posición Común de Aznar, da que renega a UE

Eduardo Galeano, cronista do mundo ao revés e amigo de Cuba

 

ggal

Belarmino Vázquez – Terra Sen Amos

Cronista do mundo ao revés, do “medio mundo que vive en guerra contra os pobres cando debería estar en guerra contra a pobreza”, Eduardo Galeano será recordado como valedor da América en guerra contra o imperialismo. Na morte de Rockefeller, dono do mundo, rei do petróleo, Galeano foi relator único da súa autópsia: “Non lle atoparon escrúpulo ningún”. Consecuente inimigo do Bloqueo, o mago uruguaio nunca deixaba de tirar do sombreiro das palabras un reproche polo xeito de a Revolución gobernar a información no medio do cerco, crítica de turista, amigo, non revolucionário, que os revolucionários bloqueados acollían con paciencia sen límites. Xa tocado de morte  polo cancro, Galeano escrebeu o limiar do último libro de Salim Lamrani “Cuba, os medios e o desafío da imparcialidade”, editado en Nova  York pola Monthly Review, no que repasa con ironía os agravios clásicos da contra-revolución e declárase conforme con moitos deles. Mais no remate, engade: “O que non contan os inimigos de Fidel Castro é como puxo o seu peito contra as balas cando chegou a invasión; nin din que afrontou furacáns de igual a igual ou que conserva a vida porque safóu de seiscentos trinta e sete atentados, ou que a súa contaxiosa enerxía foi decisiva para transformar unha colonia en país; non din que debeu ser un feitizo Mandinga ou un milagre divino o feito de Cuba termar contra dez presidentes norteamericanos que  afiaban coitelos e garfos en privado e puñan cara de Dereitos Humanos no balcón; e tamén non contan que Cuba é un raro país que renunciou a competir no campionato mundial de felpudos e que, no medio do cerco,  a Revolución é como é e non como quixeran os revolucionarios”.

Conferenciante en Galiza en várias ocasións (nomeadamente na Aula Castelao de Pontevedra en 1993 e 2003) Galeano confesábase herdeiro da ironía, o estilo conciso e claro e a vontade de ser comprendido das “Cousas”, o relato breve transparente, de alta tensión levado por Castelao ás súas conferencias do exilio en Montevideo ás que asistira o autor de “As veas abertas de América Latina” de rapáz.

A Asemblea da OEA devén nunha homenaxe á coherencia de Cuba

Terra Sen Amos – Redacción e axencias.

“Vimos cumprir o mandado de Martí, da liberdade conquistada pola nosa man”. Raúl Castro levou ao Cumio da OEA a actualidade da longa batalla de Cuba pola soberanía e recordou a Barak Obama as fondas diferenzas políticas que os separan, coa predición de se manter no futuro nun desacordo tan grande coma a coheréncia e rigor ideolóxico da propia Revolución. En altura e dignidade de xefe de Estado que regresa para dar a OEA a coheréncia perdida por esta ao endosar durante anos o Bloqueo, Raúl renovou o compromiso universal de Cuba de diálogo e respecto mutuo. Tanto no contido anti-imperialista, coma na irónica reclamación da débeda forense da OEA por todos os anos nos que decretara o ostracismo para Cuba e a referencia de Martí e Bolívar como símbolos da liberación de América,  o presidente cubano centróu toda a atención do Cumio. “Non volverán os tempos da alienación e da colonización”, avisou Raúl.

A homenaxe da Oea a Cuba, centróu en Raúl Castro toda a atención do Cumio da OEA.
A homenaxe da Oea a Cuba, centróu en Raúl Castro toda a atención do Cumio.

Seguir lendo A Asemblea da OEA devén nunha homenaxe á coherencia de Cuba

A Delegación Cubana en Panamá négase a compartir espazo cos mercenarios

TSA – Redacción

“A Delegación Cubana non compartirá o mesmo espazo que mercenarios e terroristas”, anunciou nun comunicado o grupo de intelectuais que asiste en Panamá aos Foros Paralelos do Cumio das Américas.  O xornal “Juventud Rebelde” deu conta de a organización do Foro recusar a entrada na  primeira sesión de 28 delegados de Cuba con todos os trámites de participación cumpridos. Entre eles estaban Omar González, Fernando Martínez Heredia, Abel Prieto, Luis Morlote e Heriberto Ferraudy aos que finalmente foi recoñecida a entrada xunto ao resto da Delegación. Unha vez dentro,  denunciaron a presenza de mercenarios, ingresados no local do Hotel Panamá pola porta traseira, e anunciaron a súa retirada.

Impreso coa declaración dos representantes de Cuba nos Foros Paralelos do Cumio das Américas
Impreso coa declaración dos representantes de Cuba nos Foros Paralelos do Cumio das Américas

O xornalista Iroel Sánchez refírese a presenza de mercenarios ao servizo de EUA nos foros paralelos do Cumio das Américas e recorda a longa teima do poder norteamericano por cambiar mediante a compra millonaria de vontades, a inxerencia e o crime, o inequívoco comprommiso cubano pola independencia e a xustiza. Seguir lendo A Delegación Cubana en Panamá négase a compartir espazo cos mercenarios

Fidel Castro é o arquitecto da soberanía nacional de Cuba

Salim Lamrani, Al Mayadeen 30.03.15
(Traducido ao Galego pola redacción de TSA)

Salim Lamrani recorda neste artigo que o líder revolucionario realizou o soño de independencia do Apóstol e Heroe Nacional José Martí, e devolveu a dignidade ao pobo.

O triunfo da Revolución en Cuba, 1 de xaneiro de 1959, produciu a máis importante transformación social da historia de América Latina. Derrocando a orde establecida e as súas estruturas, Fidel Castro puxo en cuestión o poder da oligarquía batistiana e dos grupos económico e situou ao pobo no centro do novo proxecto de sociedade ao que consagrar os recursos nacionais.

A a independencia e a soberanía tan cobizadas polo pobo cubano dende o século XIX, foi a conquista sobranceira da Revolución cubana. Por este obxectivo entregara José Martí a súa vida en 1895. Dando remate a máis de 70 anos de dominio dos Estados Unidos sobre a Illa, Fidel Castro restituiu aos cubanos a súa dignidade furtada pola intervención estadounidense na guerra de independencia de Cuba en 1898 e a ocupación militar que transformara á Illa nun simple protectorado. Non se trabucaba o presidente John F. Kennedy: “Fidel Castro forma parte do legado de Bolívar. Deberiamos dar ao afoutado mozo rebelde unha benvida máis intensa na súa hora de triunfo”[1].

fcr Seguir lendo Fidel Castro é o arquitecto da soberanía nacional de Cuba