Arquivos da categoría Novas

Categoría onde van as novas

A estrea en Vigo do documental “Matrioskas”, un memorábel encontro coa historia e o compromiso das “Nenas do Exilio”

Nazario Lores Calanda – TSA

Organizada pola Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil e pola Asemblea Republicana  de Vigo e cunha sá chea de xente, a proxección nos Cines Norte de Vigo do documental Matrioskas da cineasta navarra  Helena Bengoetxea  converteuse  non só nun feito de carácter artístico senón en todo un acontecemento  de vindicación memorialista e de xustiza histórica.

A xornalista Helena Bengoetxea, presenta o seu filme Matrioskas no Festival Internacional de Cortametraxe e Documental de Bilbo (Zinebi)

Durante os 74 minutos que dura o filme,  Helena Bengoetxea achéganos ás historias  de vida de catro mulleres  nonaxenarias que, con doce ou trece anos, tiveron que fuxir das galloupas do fascismo durante a Guerra que comezaran os fascistas contra a legalidade republicana en xullo de 1936 . Teresa, Araceli, Alicia e Xulia, eran catro rapazas dos máis de 34000 nenos e nenas que entre marzo de 1937 e outubro de 1938 saíron dende distintos puntos da España leal para seren acollidos en fogares solidarios doutros paises. Segundo os datos que barallan os expertos, Francia acollería ao redor de 20.000 menores, Bélxica 5.000, Reino Unido 4.000 (a meirande parte vascos)  México  e Suíza  uns 500, Dinamarca  un centenar e a Unión Soviética  perto de 3.000.

Precisamente na Unión Soviética, recalaron Teresa, Araceli, Xulia  e Alicia. Alí viviron a II Guerra Mundial e a invasión nazi, padecendo o terribel cerco de Leningrado, aqueles  872 días en que o exercito alemán someteu a cidade a un bloqueo de fame e bombardeos criminais. Sufriron na URSS unha guerra contra o fascismo á que elas tamén seguramente chamaron Gran Guerra Patria  pero tamén  na URSS se formaron como profesionais e universitarias (medicas ou inxenieiras) e, nomeadamente empoderáronse como mulleres libres, xusto na antítese do que padecían ás mulleres que por se atoparen na  España franquista, foron condenadas a morte civil e á invisibilidade social, laboral e xurídica.

Polas circunstancia do tempo que lles tocou vivir e por un compromiso político, de seu, transladáronse dende a Unión Soviética para trasladarse a Cuba , atendendo a demanda en 1961 do goberno da illa  que precisou  tradutoras de ruso para atender aos técnicos soviéticos que acudiron á illa para afortalar a Revolución e axudar a illa, xa daquela bloqueada polos USA.

Rodada entre marzo e setembro de 2020, cun parón de catro meses pola pandemia e estreada no 2021, asistimos en Matrioskas a un moi competente  traballo  documental que se construe dende a elegancia da impeccábel fotografía de Iñaki Alforja, e onde a realizadora navarra, formada na prestixiosa escola de cine cubana de San Antonio de los Baños, narra  estas catro historia de mulleres  (onde cada unha por separado  conten ou  complementa e amplía a experiencia das outras, por iso é acaido o  titulo de Matrioskas) cunha tenrura que ultrapasa a eficacia dunha narración formalmente impecábel. Dotada dun tempo narrativo e ritmo ben  precisos,  onde nada falta e onde cada plano que centra a intervención  destas admirabeis mulleres  ofrécenos  unha lección de dignidade e compromiso, Matrioskas aporta experienciae evidencias que nas que reencontramos unha parte importante da  historia que o franquismo e o silencio da chamada transición tentou borrar, pero que  o traballo de Helena Bengoetxea  devólvenos agora, con man mestra, rigor e compromiso  admirábel.

Estrea en Vigo do documental Matrioschkas, sobre catro meniñas da guerra acollidas pola URSS e Cuba

A Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil e a Asemblea Republicana de Vigo presentan en en Vigo o filme Matrioskas que nos achega a extraordinaria historia de exilio e resistencia contra o fascismo de catro meniñas da guerra e das viravoltas e azaros que houberan de vivir no seu percurso dende as frontes da guerra do 36 até ao refuxio da Unión Soviética e o seu derradeiro translado a Cuba. A idea e realización do documental é da xornalista basca Helena Bengoetxea quen formou parte da equipa fundadora do xornal internacionalista Cuba Información.

Helena Bengoetxea presentará o filme MARTES 22 DE NOVEMBRO ÁS 20:00 nos Multicines Norte e dialogará coa audiencia para tratar aspectos concretos do seu traballo e circunstancias e sucedidos da rodaxe.

Pódese reservar entrada entrando nesta ligazón, con só premer no horario da proxección :https://multicinesnorte.eu/venta-de-entradas/

 Dende as asociacións que convocan a estrea deste revelador e valioso documental, agradecemos a difusión da cita.

Concentración nacional en A Coruña en defensa da resolución do pleno da ONU contra o bloqueo

Convocada pola Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil levouse a cabo o pasado 29 de outubro na cidade da Coruña unha concentración nacional contra o bloqueo a Cuba e en defensa da resolución de condena aclamada pola Asemblea Xeral da ONU coa prevista excepción do goberno de Washington promotor do cerco e  de duas abstencións.

En representación das diversas organizacións a prol desta convocatoria, asistiron máis de medio cento de compañeiras e compañeiros. Nomeadamente contouse cos apoios de Alternativa dos Veciños, BNG, CIG, Concello de Oleiros, CUT, Esquerda Unida, Fundación Galiza Sempre, MAR DE LUMES, Comité Galego de Solidariedade Internacionalista, Movemento Arredista, PCG, PCPG, PCOE, PCRG, Plataforma Galega pola Terceira República e UPG.
 
Deuse remate ao acto coa lectura do seguinte manifesto:
 
O bloqueo contra Cuba é un acto de xenocidio
O bloqueo económico, comercial e financeiro decretado contra Cuba polos doce últimos titulares da Casa Branca, mantense dende hai 62 anos como eixo central da política dos Estados Unidos para a illa. (O feito de Barack Obama querer cambiar o sistema de coerción directa contra Cuba por outro de cerco indirecto, non se deu realizado ao borrar Donald Trump precipitadamente as fendas que o seu antecesor mal abrira á negociación)
Desprezando as súas propias promesas electorais, Joseph Biden mantén en vigor as máis de 240 medidas de reforzo do bloqueo ditadas por Trump no seu derradeiro mes na Casa Branca para agravar o cerco de xeito oportunista e sen precedentes, no contexto da pandemia.
Durante todo o mandato de Biden, a caza e acoso de parte do goberno de Washington contra os intercambios financeiros de Cuba, afectou todos os sectores da economía, agravando os danos causados por catástrofes naturais como o recente furacán Ian ou o incendio do depósito de hidrocarburos de Matanzas, amosando a súa carencia de calquera consideración humanitaria.
O resultado desde conxunto de atrancos, censuras e ameazas contra os tratos do goberno cubano co resto do mundo, produciu un ronsel de perdas de contratos, relacións comerciais estragadas e débedas e demoras en envíos e entregas de mercadorías, entre outros danos para a economía e a vida diaria do país.
Esta información de danos causados pola política de cerco total decretada polo goberno dos EUA, foi sometida a sanción da Asemblea Xeral da ONU que aprobou condenala e apoiar o pleno dereito de Cuba a se gobernar de seu, sen multas nin interferencias ilegais como ven facendo dende hai 30 anos.
A Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil reclama solidariedade para o goberno e o pobo de Cuba poderse librar desta peste política do bloqueo, cualificada como Acto de Xenocidio na letra da Convención contra o Delito de Xenocidio de 1948.
Defendamos Cuba para librala do cerco que doce titulares sucesivos da Casa Branca sentenciaron contra ela, un mangoneo que xa forma parte da galería de crimes do imperialismo. Un cerco integral trazado para impedirlle o acceso a medicamentos, combustíbeis e produtos de primeira necesidade no mercado mundial, co obxectivo único de enfrontar o pobo contra o seu propio goberno.
O bloqueo é unha violación do dereito internacional e un nefando recurso de forza contra un pobo soberano que ten probado a súa vontade inequívoca de autodeterminación.
O goberno máis armado do mundo rodea unha illa do Caribe, sen grandes recursos. Mais, grande é a razón de Cuba!
Viva Cuba Socialista!
Na Coruña, Galiza, o 29 de outubro de 2022.

Latinoamérica é por primeira vez obxectivo principal no documento anual de Estratexia de Seguridade da  Casa Branca

Atilio Borón – ACCIÓN

A Casa Branca publicou de a pouco seu esperado documento sobre a Estratexia de Seguridade Nacional 2022 (ESS) guía da política exterior da Administración Biden. A partir de 1987, informes coma o da ESS son preceptivos para o Congreso saber cal é o criterio do goberno sobre as amezas a seguridade nacional do país. A ESS debe interpretar os desafíos para EUA no panorama internacional e informar dos recursos de que dispón para enfrontalos no contexto da agonía da orde mundial de posguerra. O documento debe dar contra dos intereses nacionais en xogo, os compromisos con aliados e gobernos amigos, a estratexia para garantir a seguridade nacional (e dos seus cidadáns, empresas e organizacións non-gobernamentais actuando no estranxeiro) así como os recursos de defensa precisos para disuadir as ameazas de inimigos externos ou dos grupos terroristas no interior dos EUA.

O documento que define os obxectivos estratéxicos do governo de Washington, ven de ser presentado con enorme retraso. América Sur aparece por primeira vez como obxectivo primordial.

As directivas estratéxicas fundamentan o orzamento nacional sometido ao Congreso e determinan a estratexia do goberno nos asuntos mundiais. Por exemplo, a ESS do 2002 publicada polo Goberno de George W. Bush a seguir os atentados do 11-S, senta a doutrina da Guerra Preventiva (e tamén do principio da Guerra Infinita) que daría lugar a Guerra contra Iraq (2003-2011) e a invasión de Afganistán, prolongada por vinte anos entre o 2001 e o 2021.

Na ESS do 2017, a Administración Trump definía China e Rusia como potencias revisionistas e negaba o cambio climático o que permitía prever a retirada dos EUA do Acordo de París en 2020. No mesmo documento non aparecía o concepto comunidade de nacións, de uso previo, o que daba por sentado un escenario mundial competitivo no que a primacía dos EUA dependería dunha política agresiva contra as potencias revisionistas.

Política nova e vella

O ESS de 2022 reitera o carácter indispensábel dos EUA e a necesidade que o mundo ten do seu liderado, nomeadamente en momentos como os actuais onde a guerra en Ucraína e a crecente gravidade dos problemas comúns, coma o cambio climático, a inseguridade alimentaria, as pandemias, o terrorismo, a crise da enerxía e a inflación, demandan unha orientación correcta e un liderado firme para enfrontalos. Rematada a amigábel post-Guerra Fría, compría plantarlle cara ao imperialismo ruso (literal) e as ambicións de China. O de capitalismo contra comunismo pasou a historia porque agora o lema é democracia contra autocracia. As potencias revisionistas e os seus aliados ou asociados (como Irán ou a República Popular de Corea, aos que suman Cuba, Venezuela e Nicaragua) queren construír unha nova orde mundial xa non fundada en leis coma as que foran alicerce dos EUA (non se indica a quen favorecían eses principios) porque o que procuran establecer a súa primacía no terreo internacional e derrotar a democracia no mundo para proveito de reximes autocráticos, corruptos e violentos.

Un revisionismo global que distingue, con todo, entre Rusia e a República Popular Chinesa: a primeira, da man de Vladímir Putin, representa unha ameaza inminente para o sistema internacional libre e aberto, e despreza as regras básicas da orde internacional actual, como demostrou a súa brutal guerra de agresión contra Ucraína. Mais a propia letra da ESS 2022 indica que o desafío é relativo como se pode ver no fracaso da invasión rusa a Ucraína. Os autores do documento subestiman o poderío militar de Rusia que, como aseguran expertos norteamericanos, só en foi empregado en parte en Ucraína. O informe recoñece que a República Popular Chinesa é o competidor que ten verdadeiro propósito de remodelar a orde internacional e que conta, con crecente poder económico, diplomático, militar e tecnolóxico para avanzar no logro dese obxectivo. Isto é, que o rival a vencer é China, dando por feito que Rusia ficará nun plano marxinal a causa da aventura ucraína.

Comparando versión previas da ESS, chama poderosamente a atención que, por primeira vez Latinoamérica e o Caribe ocupan unha posición de privilexio desprazando ao Indo-Pacífico, Europa, Oriente Medio e África. No sumario din textualmente que ningunha rexión impacta aos Estados Unidos máis directamente que o Hemisferio Occidental, porque da súa estabilidade democrática e institucional os EUA tiran beneficios económicos e de seguridade. O documento anuncia que xuntos apoiaremos unha gobernabilidade democrática efectiva e protexeremos á rexión contra a interferencia ou a coerción externas, sexa da República Popular Chinesa, Rusia ou Irán, ao tempo que é o noso propósito favorecer a autodeterminación democrática dos pobos de Venezuela, Cuba, Nicaragua e calquera país onde se suprima a vontade popular. Por suposto, a palabra bloqueo non aparece nas 48 páxinas do texto, e só falan de sancións económicas cando se refiren ás que aplican a Rusia, China e Irán, non ás que maltratan a Cuba, Venezuela e Nicaragua.

A un ano do bicentenario da Doutrina Monroe, Washington recoñece que Latinoamérica (a nosa veciñanza, como dixera a Sra. Laura Richardson, Xefa do Comando Sur) será protexida da ambición e a cobiza doutros actores internacionais dispostos a saquear as súas inmensas riquezas naturais.

Enténdese que para a Casa Branca é obxectivo primordial manter a China, Rusia e Irán (e tamén a outros países grandes demandantes de recursos naturais como a India) lonxe destas latitudes e en todos os terreos: económico, tecnolóxico, militar, diplomático e cultural. Ante o inexorable derrube da vella orde mundial, Washington quere asegurar que a súa reserva xeopolítica estratéxica permaneza fóra do alcance das potencias revisionistas, como xa adiantaran lucidamente Fidel e o Che.

Explícita renovación da vontade norteamericana de intervir aínda máis profundamente nos asuntos internos dos países da área para evitar que mans incorrectas podan facerse coas súas riquezas. A continua expansión das bases militares de EUA na rexión (incluíndo a que ilegalmente se atopa en construción en Neuquén) é o espello desta política.

O ESS 2022 anuncia unha arremetida de armas tomar contra Latinoamérica. Ningún goberno poderá ignorar esta ameaza.

Tradución a Galego para TSA de Amy Codesedo.

Declaración do “XVI Encontro Estatal de Solidariedade” a prol da Revolución, contra o bloqueo e a manipulación informativa e en defensa e promoción do MESC

TSA Redación

O Movemento Estatal de Solidariedade con Cuba (MESC) a través das delegacións participantes no Porto de Sagunto (Valencia) do 14 ao 16 de outubro de 2022 no XVI Encontro Estatal de Solidariedade con Cuba, centrado na loita contra o bloqueo dos EUA, na importancia do papel das ideas na actual guerra fría cultural que vive o mundo, nas estratexias para defender a verdade e loitar contra a manipulación informativa sobre Cuba nos medios de comunicación e nas redes sociais, e no fortalecemento e progreso da unidade de acción do Movemento Estatal de Solidariedade con Cuba (MESC), declaramos:

A intervención da científica cubana Belinda Sanchez, do Centro de Inmunología Molecular (CIM), sobre atrancos, dificultades e éxitos na loita contra o tempo pola producción de vacinas, foi a que recibira o máis prolongado e emocionado recoñecemento do pleno do XVI Encontro de Solidariedade celebrado en Sagunto.

1.- Comprometémonos a seguir defendendo e apoiando resoltamente a  Revolución cubana.

2. Denunciamos o bloqueo económico, financeiro e comercial dos EUA contra Cuba, que, malia ser rexeitado de maneira case unánime pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas en 29 ocasións de maneira consecutiva, segue en pé, freando o desenvolvemento económico e social de Cuba e xerando carencias e sufrimentos ao seu pobo. Seguiremos loitando contra o bloqueo.

3.- Esiximos á Unión Europea non ser cómplice nin ceder ás presións dos EUA, e por tanto que sexa consecuente coa súa denuncia contra o bloqueo e manteña o actual Acordo de Diálogo Político e Cooperación UE-Cuba (PDCA).

4.- Rexeitamos a inclusión de Cuba na lista de países terroristas, unha decisión política hipócrita e unilateral de EEUU, que pretende aumentar as limitacións económicas, comerciais e financeiras do bloqueo. Cuba foi vítima do terrorismo e simultaneamente garante da Paz, un labor polo que é recoñecida mundialmente.

5. Denunciamos a manipulación informativa contra a Revolución cubana exercida polos medios de comunicación convencionais, a dobre vara de medir,  a demonización dos seus líderes electos polo pobo, a censura sobre as accións do MESC e o silencio sobre os logros sociais e os exemplos de solidariedade internacional que Cuba ofrece ao mundo.

6. Traballamos coordinados en Guerrilla Informativa, co obxectivo de combater a Guerra Mediática contra Cuba que espallan os grandes medios de comunicación, ligados a grandes poderes políticos e económicos, e para loitar por unha información sobre Cuba apegada á verdade.

7. Apoiamos Cubainformación como instrumento estratéxico do MESC e do conxunto do movemento de solidariedade internacional con Cuba na batalla contra o bloqueo mediático e en defensa da verdade.

8. Esiximos que sexa reintegrada á soberanía de Cuba o territorio ilegalmente ocupado polos EUA en Guantánamo, e usado como centro de detención e tortura.

9. Debe cesar o finanzamento millonario dos programas de inxerencia política e desestabilización contra a illa, así como o recoñecemento mediático de disidencia que adoitan outorgar dende fóra a grupos de recoñecida dependencia política e económica do goberno dos EUA e doutras potencias estranxeiras, que en calquera país do mundo sería obxecto de castigo penal.

10.- Reclamamos o pago dunha xusta compensación económica por parte do goberno dos EUA ao pobo cubano polos danos económicos e humanos ocasionados pola práctica criminal do bloqueo e outras agresións durante máis de seis décadas, que na actualidade ascenden a 1 billón 319.111 millóns de dólares.

11.- Solidarizámonos cos procesos políticos revolucionarios e progresistas de América Latina e o Caribe e cos pobos que padecen intromisión imperialista (guerra mediática, política, diplomática, económica e financeira por parte de importantes poderes internacionais) e apoiamos as estruturas de integración rexional e de unidade latinoamericana, como a ALBA, a CELAC, UNASUR ou PETROCARIBE.

12.- Reafirmámonos en proclamar América Latina e o Caribe como Zona de Paz.

13. Seguiremos defendendo o legado de Martí e do Che, e divulgaremos o seu pensamento e aportacións á soberanía e ao socialismo cubano.

14. Continuaremos defendendo os ideais do Comandante Fidel Castro, e divulgaremos a súa obra política e legado, como referente e paradigma ético e político dos pobos do mundo, e manteremos o noso apoio ás achegas fundamentais que realiza o Centro Fidel Castro Ruz da Habana.

15.- Celebramos o feito de a Asemblea Nacional do Poder Popular contar na actual lexislatura cun 53,2% de mulleres deputadas, o que converte a Cuba no segundo país do mundo con maior representación parlamentaria de mulleres; recoñecemos a inxente contribución da Federación de Mulleres Cubanas á discusión e elaboración do recentemente aprobado en referendo popular Código das Familias, que supón un significativo avance no recoñecemento de dereitos civís para todas as persoas e comprometémonos a impulsar nas nosas actividades o recoñecemento das achegas das mulleres cubanas ao perfeccionamento do Socialismo Cubano.

16. Saudamos o método de participación popular que adoita aplicar a Revolución, como o operado no recente Código das Familias ou a Constitución de 2019, que proban, máis unha vez, a superioridade democrática do sistema socialista de Cuba.

17. Traballaremos, en coordinación coas institucións cubanas e as súas organizacións políticas e de masas, para levar ao mundo o seu exemplo de emancipación, xustiza social, equidade, desenvolvemento social, solidariedade internacional e dereitos humanos.

18.- Seguiremos desenvolvendo a nosa solidariedade material a través de envíos de doazóns e de execución de proxectos de cooperación ao desenvolvemento.

19.- Comprometémonos a consolidar o traballo solidario unitario e coordinado do MESC.

Porto de Sagunto (Valencia) 16 de outubro de 2022