Arquivos da categoría Novas

Categoría onde van as novas

A amizade con Cuba, honra o Moncada en Vigo para denunciar publicamente o arrizado cerco imperialista

Alina Maceda – Terra  Sen Amos

Na altura de o asalto ao Moncada cumprir 68 anos, en 26 de xullo, López Obrador, presidente de México, dixo que o mundo debería aclamar Cuba coma Patrimonio da Humanidade, polo heroísmo de ter resistido 62 anos o asedio dos EUA, o máis desigual e prolongado da historia. Non aparece mención da proposta de Obrador nas aperturas dos telexornais e o seu destaque é ainda menor nos diarios. Nun paseo de Vigo, os xardíns portuarios de Montero Rios, durante cen anos miradoiro dos barcos da emigración a Cuba, sete protagonistas da política de esquerdas e nacionalista explican por que compre esixir o remate do bloqueo que a ONU identifica coma o primeiro e definitivo atranco contra a vida, a saúde o progreso e a soberanía de Cuba. Entre o ventiño do mar e o abano dos freixos, paseantes de tarde reparan no cartaz que anuncia NÓS CON CUBA,  CONTRA O BLOQUEO, co ánimo de entender o cerne dun discurso que mal visita a información. Hai quen di que de Cuba sabíamos ben máis cando os vapores da Habana atracaban diario nesta beira.

Imaxe do acto en Vigo durante a interpretación do Himno por Antón Sánchez. (Foto de Nós Diario)

Antón Sánchez  interpreta o Himno na  gaita tumbal e, a seguir, en nome de A Nova-Irmandade Nacionalista, Oriana Méndez, concelleira en Vigo, recorda “a inmensa xesta que finalmente conduciu ao pobo de Cuba conquistar a capacidade de decidir seu futuro e historia, e que, precisamente na altura na que a Revolucións Cubana e ten dado tantas mostras do seu compromiso irreductibel coa vida, o progreso, a igualdade e a liberdade, é vitima dunha ofensiva reaccionaria e contra-revolucionaria que debemos combater dende o compromiso coa vida e a luz. Viva Cuba Revolucionaria: Patria ou morte, Matria ou morte!”. A concelleira recordou a Otelo Saraiva de Carvalho, heroi da Revolución de Abril e amigo de Galiza, finado o 25 de Xullo.

“Viva Cuba Libre!”, dixo ao tomar palabra Ana Miranda, deputada do BNG no Parlamento Europeo. “Vendo agora canda nós un neno que lanza piñas, lembrei cando meu pai levábame de cativa a manifestarnos contra o bloqueo a Cuba e que 40 anos despois teñamos que seguir protestando contra esta situación de asedio, ilegal, ilexítima, de manipulación informativa, contraria a 28 resolucións da ONU e as dos parlamentos do Sur”. Recordou as propostas nacionalistas no Parlamento de Galiza e da UE para defensa de Cuba na pandemia e cualificou de vergoña o feito do goberno de Sánchez manter silenzo sobre o encarnecido ataque aos irmáns e irmás de Cuba. “Dende esta terra solidaria, de xente noble, berramos Patria ou Morte, Revolución, viva Martí, viva Fidel, viva Diaz Canel e viva a Revolución Cubana!”

A Revolución Cubana, paradigma da defensa do común

Ricardo Castro Buerger, secretario xeral da Central Unitaria de Traballadoras (CUT) dixo que 26 de xullo de 1953, no Moncada, “abrira as portas da historia para o pobo traballador de Cuba e non só de Cuba pois naquela altura, palabras com a Igualdade, Liberdade,Fraternidade, Xustiza e Solidariedade, foran nosas outravolta e neste novo ataque contra a Revolución Cubana continúa a batalla ideolóxica polo valor das palabras: os lacaios do Capital rebañan palabras que eran nosas e din mentireiramente democracia, liberdade, mais non no noso nome senón para manter seus intereses de clase. A obriga de todas as mulleres e homes de ben, é defender a Revolución Cubana, paradigma da defensa do común: eis é a esencia do comunismo, a defensa do común; ou se está coa defensa da Revolución Cubana para defender o común, ou se está na defensa do individual contra o colectivo. Ou defendemos a Revolución en cada recuncho das nosas vidas públicas e privadas ou estaremos de perfil; de perfil está o goberno español, que ven de citar Ana, porque ou ben atacan unha parte da Revolución Cubana ou atácana por omisión. Aquí entre amigos e amigas é doado defender a Revolución, mais temos que sair da zona de conforto porque sabemos, como dicía Sartre, que  liberdade é a capacidade de comprometerse. Viva o 26 de xullo e viva a Revolución Cubana!”.

Anxo Igrexas, recorda o compromiso da Confederación Intersindical Galega (CIG) coa Central de Trabajadores de Cuba (CTC)  coa Revolución fundada no 61, e salienta “o éxito da Revolución, a contrafío de nada menos que 60 anos de Bloqueo e atrancos, un exemplo  de loita pola soberanía, independencia e defensa do socialismo, que para os que somos nacionalistas de esquerda serásempre exemplo e referencia e debemos contribuir con todas aquelas iniciativas que multipliquen a solidariedade coa Revolución Cubana, como esta mesma da Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil. Viva a Revolución Cubana! Adiante!”

A Guerra de IV Xeración: criar o problema para brindar a solución

En nome do Partido Comunista de Galicia e de Esquerda Unida, Eva Solla reparou “a importancia do compromiso solidario e das iniciativas de defensa da Revolución Cubana, nomeadamente cando arriza coma aggora un Bloqueo que ten un impacto social económico tan alto sobre a vida diaria de cubanas e cubanos; un Bloqueo absolutamente criminal e que está dirixido a minguar a capacidade de vida digna nun Estado que abrazara mediante a Revolución a opción de seguir nun sistema de valores e de xustiza antitético ao capitalismo; no balbordo da campaña de propaganda contra Cuba, dérase o caso de moitas persoas e colectivos dubidaren por causa da información contraria; a guerra de desinformación translada mensaxes falsos que inciden nomeadamente naquelas persoas menos politizadas. Eis a intención da Guerra de IV Xeración: inzar a idea de que hai un problema que resolver e que existe unha solución militar, como se ten defendido falsamente contra Venezuela e Cuba. A Revolución Cubana derrotou estes ataques dirixidos de feito contra calquera opción que represente unha  alternativa viábel fronte o capitalismo. Por iso a causa da Revolución Cubana ten que ser unha bandeira para todas as mulleres e homes da esquerda. Viva a Revolución Cubana!”.

Cuba é a máis bela Revolución, probabelmente a máis bela que se ten dado: a dun país pequeño que resiste 63 anos a só 90 millas do imperialismo máis poderoso que coñeceu o planeta. Cuba merece a nosa solidariedade! – di Xosé Collazo, do PCPG. Así se está manifestando no Consello de Seguridade e na Asemblea Xeral da ONU, ano tras ano. O imperialismo non respecta chamamento ningún, non respecta a humanidade: non está para iso senón para destruir, asoballar e bloquear un referente coma o de Cuba ou calqueroutro que represente de verdade unha alternativa ao capitalismo. Facemos un chamamento especial a afortalar a unidade e coordenación do movimento de solidariedade con Cuba”. O recordo de Pedro Trigo, heroe de Moncada, nacido en 1928 na Habana de pais emigrantes de Viveiro, precedeu no final os lemas Viva Cuba Socialista e Soberana!, Viva o internacionalismo Proletario! e Patria ou Morte, Venceremos! que foron respondidos dende o público por unha mención a Xulio Trigo, irmán maior de Pedro e Mártir de Moncada.

En nome do Partido Comunista das Traballadoras de Galiza (PCTG) Marina Quintillán pediu “o final do criminal bloqueo imperialista e xenocida que só conta co aval do Estado terrorista de Israel”. Dixo que “os gobernos capitalistas e imperialistas da UE carecen de autoridade moral carecen de autoridade moral para falaren de democracia e liberdade ou dereitos humanos porque son quen manda tropa para disolver as protestas obreiras; aos compañeiros cubanos que nos agradecen por asistir, nós dámoslle as gracias por resistir e por seren durante tantos anos esperanza e exemplo para toda a humanidade traballadora.  Os inimigos de Cuba terán de marchar por onde viron, coma en Xixón. Abaixo o bloqueo criminal! Patria ou morte!

Dereitos violados na UE e mentiras contra Cuba

Erea del Rio Iglesias, presidenta da Francisco Villamil fixo a seguir memoria do recrudecemento do bloqueo a Cuba: “En febreiro de 2020 comezou nas redes unha campaña identificada coma Crise en Cuba, represión, fame e coronavirus, nunha altura na que na illa non había nin un só caso da Covid 19, nin faltaban alimentos ou medicamento malia os golpes diarios contra as finanzas, o tránsito naval,  o movimento bancário, o corte súpeto das remesas ou a cancelación de vóos regulares e demáis. O 2 de marzo de 2021, a Francisco Villamil denunciara na publicación dixital Terra Sen Amos,  como 4 cantantes nados en Cuba presentaran dende Miami con enorme apoio mediático un alegato mediocre contra a Revolución Cubana. Estes rapeiros non foran denunciados polas autoridades de Cuba, o que contrasta coa situación de, entre outros, Pablo Hassel, quen vivindo na idílica UE está no cárcere por facer uso de dous dereitos centrais: o de expresión e o de manifestación”.

Del Rio relaciona a información destes feitos “co oportunista Movimento San Isidro que se enfrentou co Ministerio de Cultura como parte da guerra capitalista contra Cuba,  pretendendo desestabilizar o país. Tentábase máis unha vez de crear un estado de opinión que xustificase unha intervención militar contra Cuba e presentar aos EUA como modelo mundial da democracia. A importancia da Batalla das Ideas, que encarecera Fidel. Chávez daba a esta clase de agresión externa, nome de Mecha lenta de Explosivo, que arde por contaxio masivo da opinión e incide tanto no económico coma no político”.

 “Domingo 11 de xullo pasado, cadrando co maior aumento da Covid-19 tanto na Habana coma en Matanzas, as protestas adquiren unha maior gravidade con protagonismo de cubanas e cubanos no concello habaneiro de San Antonio de los Baños. Estas manifestacións foron publicitadas coma Contrarias á Ditadura e A prol da liberdade. Os media dominantes contaran centenas de detidos e mesmo de desaparecidos. Tomaron emprestadas imaxes doutros paises e mesmo de manifestacións de apoio a Revolución para finxiren a revolta. Estamos diante dunha estratexia intervencionista para derrubar ao goberno de Cuba, con tácticas diarias promovidas especialmente dende o exterior de Cuba; para inducir inestabilidade e caos, buscan provocar intervencións da forza pública para presentalas coma represión de dereitos básicos que poidan servir coma pretextos mediáticos para unha revolta, presuntamente en defensa das liberdades cando, de feito, son colaboración con  agresores externos. Estamos a vivir unha guerra de desinformación, unha guerra integral non convencional, psicolóxica, de propaganda, comercial e mediática que invita a unha finxida intervención humanitaria, na realidade unha operación militar lanzada dende os EUA. Esquecen que a maioría da poboación de Cuba non participa destes incidentes e mal que lles pese non aceptan unha campaña que virá  con bombas e morte. Esiximos a Biden que respecte os dereitos humanos, que elimine o Bloqueo, que deroge a lei Helms-Burton que quite a Cuba da lista de paises promotores do terrorismo; que peche a base de torturas de Guantánamo e non impida a importación de medicinas e bens necesarios”.

Resume Erea del Rio unha situación de emerxencia inducida  polos EUA contra o normal funcionamento da economia e sociedade de Cuba e dirixida a bloquear a reforma monetaria e outras normas aprobadas pola inmensa maioria da poboación cubana. Sobre o labor desenvolvido pola solidariedade internacional, cita a campaña  de adquisición de xiringas para a vacinación na illa, lanzada por Sodepaz e  participada dende a Francisco Villamil. Denuncia aínda outro silenzo dos media: os máis de 9.000 millóns de Euros de perdas producidas polo Bloqueo, só o ano pasado, e remata con vivas á Revolución Cubana, ó 26 de Xullo e Patria ou Morte, repostada polo público cun  Venceremos!

Facer irreversíbel a Revolución

 “O mundo coñece como o imperialismo acreceu a súa arrebatada  campaña contra a Revolución –dixo a seguir Ángel Torres, cónsul de Cuba, que agradeceu nun breve limiar a homenaxe amiga-  mais a unidade do pobo arredor do Partido Comunista impedirá o suceso desta campaña. Temos o compromiso de facer irreversíbel a Revolución.  Dende hai 30 a Asemblea da ONU condena o Bloqueo dos EUA contra Cuba. O actual presidente dos EUA, resolveu continuar as 243 medidas aplicadas polo seu predecesor para arreciar o criminal Bloqueo e queremos salientar que 55 destas foran aplicadas durante a pandemia o que non ten outro nome que xenocidio contra o pobo de Cuba”.

Recordou Ángel Torres que o pobo cubano envía tropa a todo o mundo, mais tropa de bata branca que ven loitando contra a Covid 19 en 55 paises, entre eles algúns da UE. “Agora o Imperio fai o impposíbel para que o mundo non saiba que a primeira vacina Latinoamericana é plenamente eficaz contra a morte por Covid. Chámase Abdala e é cubana. Esta guerra non convencional coñecida coma Manual Para o Golpe contra o Pobo, fracasará contra a vontade do pobo cubano e a solidariedade internacional de irmás e irmáns coma vós que non vos deixades enganar pola endiañada campaña internacional inzada de mentiras e trapalladas.

Cita ao ministro de Estado de Cuba para certificar que non se produciu tal cousa coma unha revolta popular. “Hoxe ten plena vixencia a sentenza de Fidel: A honra non se negocia, a patria, a independencia, a dignidade, a soberanía, a historia non se negocian; en circunstancias coma as presentes, os amigos e amigas da Revolución, erguen canda o pobo de Cuba e berran Abaixo o Bloqueo! Cuba si yankees non! (o público corea estes lemas) Viva a Revolución Cubana!”.

O preciso presentador Alberto López, agradeceu as intervencións, dixo que a Asociación de Amizade Galego-Cubana estaría preparada para encher as rúas de dignidade e solidariedade en defensa da Revolución e sinalou que a derramada condición da estatua do Pai da Revolución era responsabilidade do actual alcalde de Vigo, Abel Caballero Álvarez. Afinal coreou co público en pé os lemas Contra o Bloqueo Solidariedade! Cuba salva vidas, o Bloqueo mata! e Viva Cuba libre do Bloqueo!

“Deixe a Cuba en paz!” , reclaman a Biden máis de 400 personalidades do mundo

Axencias – Terra Sen Amos

Máis de 400 políticos, intelectuais e artistas do mundo asinan unha carta dirixida ao presidente estadounidense Joseph Biden, para reclamarlle o levantamento do bloqueo e as sancións que fan ultimamente da pequena illa de Cuba o obxectivo principal da intervención exterior dos EUA no mundo con expreso e voluntario desleigo do dereito internacional de parte do estado agresor. O diario mexicano La Jornada anuncia a publicación venres 23 dun chamado urxente nas páxinas do diario  The New York Times, encamiñado a desfacer o mangado de políticas crueis e ilegais dictadas pola administración deDonald Trump, quen sumou 243 novas sancións contra a illa, continuadas polo seu sucesor na presidencia.

“É inconcebíbel que no medio dunha pandemia bloqueen as remesas e impidan a Cuba os medios de pago precisos para a importación de víveres e medicamentos”, di un parágrafo da carta publicada no The New York Times.

O documento, accesíbel no enderezo https://www.letcubalive.com/, recolle firmas como a da historiadora británica Helen Yaffe, o xornalista galego Ignacio Ramonet, o premio Nobel da paz Adolfo Pérez Esquivel, os expresidentes Lula da Siva e Rafael Correa ou o que foi rector da UNAM, Pablo González Casanova,  o lingüista Noam Chomsky, ou o expresidente brasileiro Luiz Inácio Lula dá Silva; Tamén suscriben o texto, Jeremy Corbyn, o reverendo Jim Winkler, do Consello de Igrexas de Estados Unidos, o teólogo brasileiro Frei Beto ou as actrices e actores estadunidenses Danny Glover, Susan Sarandon, Jane Fonda e Mark Ruffalo, e organizacións como Codepink e Black Lives Matter. Desde outros lugares, avalian o documento Yanis Varoufakis, Santiago Alba Rico e Emma Thompson.

‘Apoiamos ao pobo cubano’, expresara Biden o pasado 12 de xullo, pero as personalidades na súa carta lémbranlle que, sendo así’, debe acabar cos desmáns de Trump e deixar de tratar a veciña Cuba coma inimigo público’. O texto enviado a Biden recorda que, 23 de xuño pasado,  a maioría dos Estados membros da Organización de Nacións Unidas votara por levantar as sancións á illa. `Renove a apertura e poña dunha vez fin ao bloqueo’, reclaman na misiva. No derradeiro parágrafo instan ao actual xefe da Casa Branca a retomar o camiño impulsado polo expresidente Barack Obama, quen nos seus últimos anos de goberno abordara un proceso de normalización de relacións entre Washington e Habana.

No entanto, Bruno Rodríguez, ministro de Estado de Cuba denunciou a organización dun convoi de mar que ten propósito de facer a travesía do estreito de Florida para atinxir augas territoriais de Cuba. “Temos información dun convoi que oretende navegar cara a Cuba e avisamos ao goberno dos UA que actúe para evitar incidentes”. Rodríguez revelou que a travesía estaba a ser organizada por organizacións anticubanas da Florida.

“Mans fóra de Cuba” berra a solidariedade en Compostela

Luisa Cuevas Raposo (Cubainformación) – Terra Sen Amos

A solidariedade con Cuba ergueu a voz unida, martes 20 no Toural de Compostela en convocatoria de emerxencia contra a ofensiva dixital externa, promotora dunha falsa imaxe de revolta popular que o fracasado asediante da illa desde hai máis de 60 anos, o goberno dos EUA, espalla agora nos media dominantes coma proxecto humanitario. Os responsábeis do Bloqueo e de todas as carencias e dificultades económicas de Cuba, os EUA, invitan arestora a opinión internacional a sumarse a un chamado comando de salvación que sen arriar o Bloqueo interveña na illa coma antes fixera o Imperio en Iugoslavia e Nicaragua ou como tentou de a pouco desde a fronteira colombiana contra Venezuela. A concentración de emerxencia foi iniciativa do Colectivo Internacionalista Mar de Lumes, co apoio da Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil, e nela coreárose lemas contra o Bloqueo e o imperialismo e en defensa de Cuba e a súa Revolución.  “O imperialismo destrue paises; Cuba salva vidas”,  podía lerse nunha extensa faixa.

Cubainformación.

En nombre de Mar de Lumes, Oscar Valadares recordou que a recente ofensiva estaba dirixida contra a soberanía e independencia de Cuba e a clara vontade popular de seguir unha dirección propia; recordou que o ataque chegaba no medio dunha insólita crise sanitária e que, querendo vestilo de asistencia humanitaria, os causantes do bloqueo non buscaban senón aganar a illa e o seu pobo.  

“Non estamos hoxe aquí para negarmos as dificultades que atravesa Cuba –precisou­­- senón para proclamarmos en todo momento e lugar, fronte a mentira: esas dificultades non poden explicarse sen aludirmos ao bloqueo económico e comercial que procura aferrollar o país e paralisalo”.

Advertiu que durando o bloqueo máis de seis décadas e depois de encarnizar seu infame cerco sobre a Illa, a nova ofensiva do goberno dos EUA non procura mellorar a situación das persoas que o pasan mal en Cuba, senón aproveitar os problemas para convencelas de que poden sair do paso se entregan a soberanía e a liberdade e regresan á dependencia e á subalternidade.

“Como xa é habitual- proseguiu- nada disto é explicado polos grandes medios de comunicación (…) que coa súa ocultación sistemática dos logros cubanos, xogan un papel esencial na guerra por mobilizar o medo e o odio e por desactivar a solidariedade e a amizade entre os povos. Non podemos permitilo”. 

Recordou que Cuba, sen invadir, bombardear nin bloquear ningún país veciño é o lugar verdadeiro no que a educación e a sanidade son bens colectivos. “É ese país que pode afirmar que non ten crianzas a durmir na rúa; é o país que, no medio da maior crise sanitaria da historia recente, puxo seus propios medios a traballar para producir vacinas que subministrar ao seu povo e enviar ao resto do mundo; Cuba é o país cuxas misións médicas están en 28 estados de 4 continentes, e mesmo antes da pandemia de covid-19, onde fosen precisas. Ese país que mesmo ofreceu axuda á Europa e aos Estados Unidos, cuxos poderes ollan para ela por riba do ombro e promoven a suxa feira de mentiras ás que temos que asistir a diário.¨ 

Negando ao  imperialismo dereito a se vestir de axuda humanitaria e a empregar a dor e as dificultades para conseguir seus obxectivos de dominación, dixo que fracasarían cantos pretendesen que a solidariedade internacionalista ficase calada e na casa. “E, sobre todo, non han conseguir que o pobo cubano fique en casa e calado: Dicimos non!”

No acto foi anunciada para a vindeira Segunda, dia 26, fronte a estatua de José Martí, no paseo de Montero Rios de Vigo, ás 20,00, a comemoración do Asalto ao Cuartel Moncada, ao se cumprir o 68 aniversario daquel feito heroico que había arestar o proceso revolucionario cubano e a caída da ditadura de Batista. A Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil chama a lembrar aquel feito heroico que tras dura loita realizou a independencia de Cuba e recorda que a reincidente campaña que o imperio lanza hoxe contra a illa, ao cabo de máis de 60 anos de cerco fracasado, está dirixida contra o valor de exemplo e coheréncia da Revolución Cubana, recoñecido por todos os paises do mundo na Asemblea Xeral da ONU.

“Ti dis que Cuba é un estado fracasado e ocultas o fracaso de 60 anos de Bloqueo” (Carta de Pérez Esquivel a Joseph Biden)

Axencias – Terra Sen Amos

Adolfo Pérez Esquivel, Premio Nobel da Paz, recorda que Cuba non é ameaza para ningún país e require a Joseph Biden que acabe co bloqueo da illa. Exprésao asi nunha carta que recolle 19 de xullo Prensa Latina e na que recorda ao presidente dos EUA que a paz non se regala, constrúese coa vontade e esforzo das persoas e os pobos. “E a ti correspóndeche como xefe de Estado dun país con sinalado protagonismo na política mundial, ser construtor desa paz, buscar o ben, respectar os dereitos humanos dos pobos e á súa autodeterminación e soberanía, lamentábelmente violados a diário polos gobernos da túa nación até o presente”.

Pérez Esquivel é un dos promotores da campaña para a concesión do Nobel da Paz as Brigadas Médicas de Cuba. Na foto, un cartaz de agradecimento en Turín pola solidariedade cubana contra a Covid-19

O premio Nobel, nacido no barrio de San Telmo de Bos Aires de pais emigrantes de Combarro, defensor dos dereitos humanos, da autodeterminación e da Teoloxia da Liberación, repite a Biden a pregunta evanxélica de cómo se pode reparar no gaspallo do ollo alleo e non ver a trabe no propio, e convida ao titular actual da Casa Branca a reflexionar sobre a política dos gobernos dos EUA con Cuba, seus continuos ataques contra a illa e o criminal Bloqueo.

Noutro lugar da misiva fai gabanza de Barack Obama “que na parte final do seu mandato tivera a coraxe de viaxar a Cuba e de significar con aquel xesto para a Historia que a política de Estados Unidos coa illa non podía termar na agresión permanente e no asedio criminal”. Recorda que sen apoio parlamentar para arriar o Bloqueo, pechar a cadea de Guantánamo e pór fin as torturas na base ilegal dos EUA en territorio de Cuba, era reponsabilidade do Congreso desactivar as medidas represivas que violan todos os

dereitos e soberanía do pobo cubano.

En defensa de Cuba cercada, e vituperando a escalada de Trump por aumentar o castigo ao pobo e non permitir que quedase aberta a máis pequena fenda no Bloqueo, o pemio Nobel interpela a Biden: ¨Ten delicto que fales dos dereitos humanos e ameaces a Bolivia e Arxentina, bloquees Venezuela, sigas apoiando golpes de Estado no continente e que o ministerio de Exterior do teu goberno recoñeza a súa intervención no asasinato do presidente de Haití”.

“Cuba –recorda a seguir o autor da carta-  non é ameaza para ningún país senón exemplo de solidariedade cos pobos a través das súas Brigadas Médicas Henry Reeve, do Proxecto Milagre e do labor permanente no mundo xunto aos pobos que necesitan o apoio solidario para se desenvolveren e acadar vida digna. Ti sábelo ben, Joe, que Cuba nunca vai someterse á vontade dos EUA, á agresión, nin aos intentos de desestabilización social por máis que empregues as redes e os medios hexemónicos de comunicación; teñen unha capacidade de resistencia por riba de todas as agresións do teu goberno; é un pobo digno e con coraxe demostrada desde o triunfo da Revolución”.

A tensión da misiva non cede no seu estilo directo e reinvindicativo, ao lembrar a Biden que a humanidade vive momentos de dolor e desacougo por causa da Covid-19, que afecta a países ricos e pobres, con máis rigor para os segundos. “Termar no bloqueo a Cuba e a outros países é un crime de lesa humanidade, por todo o dano que causa á vida das persoas e os pobos. Ti dis que o sistema cubano é o dun Estado Fracasado, e ocultas que desde hai 60 anos soporta un Bloqueo inxusto e que foron os gobernos dos Estados Unidos os que de verdade fracasaron ao quereren sometelo e dominalo”. Pregunta a seguir se o propósito certo da súa presidencia é contribuír á paz e a unidade dos pobos “E se así for, de verdade, terás que rematar con valentía coas políticas opresoras do teu goberno e construír novos camiños de unidade e solidariedade en ben da humanidade. As persoas e os pobos teñen memoria; facer memoria ilumínanos o presente. Recollerás o que sementas e non esquezas, Joe, que ninguén pode sementar cos puños pechados: para  sementares, tes de abrir a man”.

Pérez Esquivel remata a súa carta a Joseph Biden (ao que se refire co diminutivo familiar Joe)  co seguinte voto: “Temos a esperanza de o pobo dos Estados Unidos, coma o resto do mundo, reclamar o final do Bloqueo. A democracia non se regala: constrúese coa vontade dos pobos e coa súa participación como protagonistas e construtores das súas vidas e da historia”.

Un exército de funcionarios dos EUA ocupados en facer sufrir a Cuba

Rosa Mirian Elizalde – La Jornada

En febreiro de 2020, os amigos do secretario da OEA, Luís Almagro e dos congresistas de Florida, entre selfi e selfi cos fachas máis aborrecibeis da dereita transnacional, lanzaron nas redes a campaña Crisis en Cuba: represión, hambre y coronavirus. Naquela altura non tiñamos en Cuba nin un só caso de Covid-19 na illa; alimentos e medicamentos non faltaban, como agora, malia os golpes diarios contra as finanzas, as sancións aos bancos, o cerco aos barcos con petróleo, o corte súpeto das remesas, a cancelación dos voos regulares e moito máis. O escritor cubano René Vázquez Díaz, lembra o exército de funcionarios gobernamentais estadounidenses que traballaron arreo, desde 1960, para facer sufrir até o indecible aos nenos cubanos, aos anciáns e enfermos, ás mulleres e aos homes dun país pequeno que xamais agrediu seu verdugo. Imaxínen a cantidade masiva de funcionarios que, agora máis que nunca, mantén ese oficio diario.



Julián Macías Tovar, especialista en comunicación dixital, denunciou que a operación lanzada en Twitter contra o goberno de Cuba, foi coordenada desde o exterior cos mesmos mecanismos e protagonistas presentes no golpe de Estado contra Bolivia en 2019.  A publicación do mapa de procedencia de sinais que denuncia as emisións principais  desde a Florida, foi interpelada cunha rabiosa campaña polas trincheiras mediática anti-cubanas.

Estamos a vivir unha guerra de información ao vello estilo dos falcóns que marmuran na orella dos presidentes dos EUA. Non empezou con Biden, hai que dicir. Desde 2017 non paran coa matraca dun estalido social en Cuba e sentencian a súa solución máxica: a intervención humanitaria. Trump, no entanto, bradaba a diario sancións adicionais ao bloqueo ( 243 para ser exactos) que a actual administración non revisou.

Calculen o que debeu custar esta guerra de espectro completo que opera no ciberespazo, onde conectan e cruzan todas as informacións dos operativos en tempo real para garantir que o estalido social pase do anuncio prosmeiro a algo que se lle pareza, sen mencionar para nada a man que abanea o berce sen parar. Sen citar, xa que logo, que a maioría da poboación cubana non participou nos incidentes e non aceptará, mal que lles pese, a tal intervención humanitaria e a compaña de bombas e marines que mandarán con eles.

Cando o goberno chamou ao defendermonos, redes sociais e medios transnacionais berregaron que o presidente Miguel Díaz-Canel era un criminal. Esquecéulles mencionar que non chamou ao exército a disparar aos cidadáns, nin ordeou arrincar ollos, nin usar mocas elétricas, nin tanques de auga con ácido, nin gases lacrimóxenos, nin ningunha outra arma que non fose o peito daqueles que si saben quen é o criminal nesta historia. Saíron a defender a Revolución, mesmo, antes de Díaz-Canel explicar na tarde do domingo o que acontecía e demandar sentido ás persoas que foron un día tras outro bombardeadas por mareas de información tóxica e mentiras de toda caste vía redes sociais. Sen ir máis lonxe, cando redacto estas liñas, CNN en español anuncia unha manifestación de apoio á Revolución dos traballadores do Ministerio de Economía, na Habana, coma se fose unha protesta antigubernamental. Para lle dar realismo abondo, acompañouna da canción Libertad, do empresario miamense Emilio Estefan.

O que non din é que hai case dous anos dérase a coñecer evidencia documentada da participación de empresas e sitios dixitais de Florida na organización desta campaña, con financiamiento do gobernos dos EUA. Tamén non falan do uso de sistemas de big data e intelixencia artificial de última xeración contra a illa, coma os que empregaron para xustificar o golpe de estado en Bolivia, por exemplo, e a presenza de cibertropas dixitais que coordinan accións nas redes e utilizan eses sistemas de intelixencia computacional para xerar unha ruidosa cámara de eco contra o goberno cubano.

O investigador español Julián Macías Tovar mostrou como estas cibertropas organizadas en Twitter amplificaron millóns de mensaxes e deron instrucións para o acoso coordinado a influencers co obxectivo de dar volume á etiqueta #SOSCuba. As tácticas utilizadas, propias de operacións de ciberguerra, estaban encamiñadas a xerar de maneira artificial a ilusión dun consenso a gran escala contra o goberno cubano a partir dunha operación de forza bruta nas plataformas sociais, minuciosamente planificada, que reúne todas as características da guerra irregular ou híbrida, de deseño estadounidense en tempos de Internet, na que xa levan unha experiencia acumulada de case 20 anos.

Cando en 2003 o Departamento de Defensa dos EUA declarou ao ciberespazo como novo territorio a conquistar, fíxoo para definir as operacións de network centric warfare, ou ciberguerra, descritas como “realización e preparación para levar a cabo operacións militares de acordo cos principios relacionados coa información. Significa perturbar, si non destruír, os sistemas de información e comunicación, definidos en termos xerais para incluír ademais a cultura militar, na que se apoia un adversario para identificarse: quen é, onde está, que pode facer, cando pode facelo, por que está a loitar, que ameazas contrarrestar primeiro, etcétera”.

Con informacións inventadas, mentiras e manipulación, buscan que os espectadores representen o papel de cómplices dun crime contra millóns de cubanas e cubanos.  Queren presentar como estalido social disturbios creados nos laboratorios estadounidenses. Hai moitas cousas que non se din de Cuba, mais,  sen dúbida, esta é a máis importante.