Arquivos da categoría Novas

Categoría onde van as novas

Raúl marca límites ás privatizacións no seu discurso de despedida

Arlene Pereira Souto – Terra Sen Amos

As actividades laborais que poden emprenderse en Cuba por conta propia, foron ampliadas de 127 a máis de 2.000,  unha medida que non só foi acollida con alborozo dentro do país sitiado polos EUA, senón na propia prensa dos conspiradores contra o socialismo. No seu discurso de despedida como secretario xeral do PCC, Raúl Castro notou que o entusiasmo foi breve e que a medida foi cuestionada decontado polos que soñan coa restauración capitalista e a privatización dos medios públicos. “Algúns abrazan a idea da privatización por egoísmo e cobiza, sen advertir que por ese camiño arrasarían de a pouco os alicerces da sociedade socialista, construídos a longo de seis décadas e, a fume de carozo, estragarían os sistemas nacionais de educación e saúde, hoxe de acceso universal”.

Para seu discurso do aniversario de Moncada en 2013, Raúl presentárase con sombreiro guajiro. Os alamares do uniforme non son tan importantes coma o símbolo do mambí.

A piques de cumprir 90, o heroe de Moncada e derradeiro da saga dos Castro de Armeá, ofreceuse no seu discurso de despedida do VIII Congreso “como militante revolucionario para colaborar discretamente até o final da vida”. Mais na esperada alocución, non había  faltar  seu proverbial sentido da crítica: “outros esperan facer saltar polos aires o principio socialista do monopolio do Estado sobre o comercio exterior, e teiman por que se autorice a importación comercial privada para estableceren un sistema non estatal de comercio interior”. Raúl di que non pode haber confusión nestes asuntos crríticos: “e moito menos ser tratados con inxenuidade de parte dos cadros de dirección  e os militantes do Partido; hai límites que no podemos pasar porque as consecuencias serían irreversíbeis e conducirían a erros estratéxicos e a destrución mesma do socialismo e da soberanía e independencia nacionais”.

O feito de Raúl Castro renunciar as responsabilidades de goberno, confirma toda unha cultura política probada en máis de seis décadas de Revolución en Cuba, nas que os líderes son funcionais ao proxecto de independencia e socialismo. O relevo de Raúl, coma o de Fidel antes, sucede en discreción e reciben menos importancia que os obxectivos de goberno. Un principio exemplar que deixa no limbo a narrativa dominante sobre Cuba, nas mans dos EUA; banalidade propagandística que repite dende hai sesenta anos que a Revolución Cubana é unha tiranía familiar que non vai durar máis que un lume de tixola. Contrariamente, a realidade dunha dirección colectiva máis preocupada por resistir a ofensiva imperialista conservando a propiedade socialista dos medios fundamentais de produción, aparece máis que probada nos traballos do VIII Congreso do Partido Comunista de Cuba e na naturalidade coa que acepta o cambio da xeración do Moncada, sen renunciar a continuidade dunha batalla pola independencia que o propio líder do Moncada, Fidel, situaba en cen anos antes.

Como recorda Iroel Sánchez, creador da páxina La Pupila Insomne, o sitio máis visitado de Cuba, malia a teima de sucesivos gobernos dos EUA por crearen con riadas de dólares, cabeceiras dixitais saudosas dos tempos da Colonia e da Enmenda Platt, en Cuba, non houbo máis que unha Revolución: a que comezara Céspedes 10 de outubro de 1868. Fidel, que asume o papel de continuala é, asemade, “un renovador e un rupturista polas forma de continuar a epopea cubana, pola xustiza e a soberania”. Estas formas orixinais proceden dos reveses propios, convertidos en contragolpes de enorme transcendencia. “A transformación de golpes imperialistas en vitorias son as máis populares, mais a institucionalización, depois da Zafra dos 10 millóns, o Proceso de Rectificación ou a Batalla das Ideas, son rupturas para manter os obxectivos supremos da Revolución  en cada circunstancia. O acervo do longo asedio é fundamental”.

RAÚL, LÍDER DO PROCESO DE REFORMA

A responsabilidade histórica de Raúl Castro foi a de organizar os debates populares para o proceso de reforma política e económica: unha convocatoria para continuar os ideais de soberanía e socialismo polos que loitaba o pobo de Cuba desde a invención dos campos de concentración de Valeriano Weyler, tempos que perviven no asedio imperial e no mesmo ideal por consolidar a independencia e construír a xustiza e a convivencia. O VIII Congreso do PCC advirte que se trata dun obxectivo a contramarcha do proceso acelerado a partir dos 80 no capitalismo do Norte, coa liberalización da economía, o desbarate da asistencia social, a concentración acelerada do capital, a guerra contra o Sur e a abolición do xornalismo e a cultura crítica. Unha situación de contraste que non impide aos poderosos sistemas de comunicación do capital proclamar o capitalismo como modelo moral do mundo e decretar que a construción do socialismo en Cuba é recurso aberrante e contrario aos dereitos humanos.

Molesta aos editorialistas subscritos á globalización, logo de ter anunciado cambios apocalípticos por idade na dirección da Revolución, que a solución de continuidade do goberno de Cuba aconteza en paz, formalidade prevista e confianza no futuro, tal coma sucedera na renuncia de Fidel en 2008. No entanto, a nova equipa de goberno na beira Norte do Canal da Florida, despacha aínda actas de votos denunciadas e declara que non ten chegado a hora de liquidar o bloqueo malia o fracaso completo e inhumanidade deste recurso contrario a dereito e fardel  infame nas biografías de doce presidentes anteriores.

Xa hai tempo que o bloqueo de Cuba é o máis longo da historia e malia a súa incidencia letal sobre a economía dunha illa sen recursos, o goberno socialista enfrontou a pandemia con mellores resultados que os países do seu entorno. “Son razóns para o optimismo que unha crítica profunda dos  nosos erros libere potencialidades, que poñamos na dirección do país a xeración que saíu curar o mundo e que pronto disporá  dos tres nomes que son resumo  da intelixencia e o saber que o socialismo sementou en Cuba: Soberana, Abdala e Mambisa”, dí Iroel Sánchez falando deste importante Congreso.

SODEPAZ

Para poder levar adiante seus plans de vacinación cos específicos nacionais Soberana 2 e Abdala,  Cuba necesita comprar xiringas e agullas (máis de 25 millóns) nun período de tempo moi curto. O prezo é de 0,08 € por cada xiringa e agullas.

Cuba fixo un chamamento á solidariedade internacional para cooperar na adquisición deste material cirúrxico no mercado internacional; xa recebeu 2 millóns desde Canadá e en Europa progresa unha campaña para dar adquirido 10 millóns máis.

SODEPAZ propuxo esta campaña ás organizacións do Movemento Estatal de Solidariedade con Cuba, partidos e outras organizacións coa lema OS BLOQUEOS MATAN, A TÚA SOLIDARIEDADE DÁ VIDA, para recadar  fondos que serán achegados á campaña europea para a compra conxunta dos materiais.

Iliana Morales, directora de Ciencia e Innovación, do Ministerio de Salud de Cuba, comentou que para xuño concluirán os ensaios clínicos de Soberana 2 e Abdala, os dous candidatos vacinais máis avanzados da illa.

Soberana 2 comezou probas 4 de marzo na Habana. A terceira e última fase de ensaios clínicos contou coa participación de 44.000 voluntários.

Abdala, incluirá a 48.000 voluntários distribuídos entre as provincias de Santiago de Cuba, Granma e Guantánamo, leste do país.

Na primeira semana de abril iniciouse asemade un estudo de intervención para persoal sanitario na Habana, onde 150.000 persoas voluntárias recibirán a vacina Soberana 2 e un programa similar con Abadala para máis 120.000 laborantes da saúde nas provincias orientais.

As autoridades sanitarias anunciaron a posta en marcha doutro estudo de intervención comunitario na Habana, con 1,7 millóns de persoas voluntárias de entre os 19 e 80 anos, o que significa un 81% da poboación da capitalonde se concentra a maior propagación do virus na illa.

A previsión é ter para agosto máis da metade do país inmunizado, de acordo cun plan que se vería reforzado polos actuais ensaios clínicos.

Conta para envío de fondos:

IBAN ES42 1550 0001 2900 0350 9221
Titular: Solidaridad para el Desarrollo y la Paz

Máis información no número: 649 89 31 91

sodepaz@sodepaz.org

Obxectivo 1 millón de xiringas

(A 17 de abril, logramos 73.000)

Entidades solidarias coa campaña  (actualizado a 17 de abril 2021)

Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil

Asociación de Amistad Hispano Cubana de Málaga (ADAHC)
Asociación La Avellaneda de cubanos residentes del Sur de España
Asociación de Solidaridad con Cuba Maximiliano Tornet de Huelva
Comunidad de chilenos de izquierdas en España
ESPANICA
Federación de Asociaciones de Cubanos Residentes en España
La Ceiba Cooperativa
Partido Comunista de España (PCE)
Sociedad Cultural Cubano Andaluza José Martí de Sevilla,
SODePAZ

As desigualdades aumentan coa pandemia e comprometen a Axenda 2030, denuncia Manuel Marrero na ONU

Prensa Latina – TSA

A pandemia da COVID-19 profunda desigualdades entre países e evidencia a necesidade de transformar a inxusta, desigual e antidemocrática arquitectura financeira internacional. Os países en desenvolvemento teñen o desafío de atender crecentes gastos en saúde, a contracción das súas economías, o aumento dos déficits fiscais, a débeda externa, a inseguridade alimentaria, o desemprego e a pobreza, que comprometen o obxectivo da Axenda 2030. Tal foi o diagnóstico de Manuel Marrero,  primeiro Ministro de Cuba na súa intervención no Consello Económico e Social (ECOSOC) da ONU, entidade de asistencia da Asemblea Xeral para os obxectivos de cooperación e desenvolvemento económico, social e internacional, mediante os recursos humanos e financeiros do sistema das Nacións Unidas.

É urxente transformar a arquitectura financeira internacional para defender ao Sur das desigualdades, agravadas durante a pandemia, dixo o primeiro ministro de Cuba no consello económico da ONU.

Nun mundo dividido entre os que acaparan recursos e os que carecen deles, algunhas potencias estragan miles de millóns en gastos militares, faltan ao seu compromiso de achegar o 0.7% do seu PIB á Axuda Oficial ao Desenvolvemento e impoñen medidas coercitivas unilaterais, que violan a Carta da ONU e o Dereito Internacional, recordou o xefe do goberno de Cuba.

Manuel Marrero denunciou o bloqueo económico, comercial e financeiro máis longo da historia, imposto a Cuba por sucesivos gobernos dos EUA dende 1960 e elevado a niveis sen precedentes, mesmo durante a pandemia, con máis de 240 medidas de parte da administración Trump, e ainda en vigor. “Esta criminal e ilegal política, que rexeita a comunidade internacional, é o principal obstáculo ao desenvolvemento sustentábel do noso país”.

O representante de Cuba recordou que no 25 aniversario da creación da Organización Mundial do Comercio, a Rolda de Doha para o Desenvolvemento está paralizada e segue a ser un soño o trato especial e diferenciado para os países do Sur. “A cada, afastámonos máis do cumprimento dos compromisos da Axenda de Adis Abeba”.

Marrero reclamou apoiar os esforzos das nacións en desenvolvemento mediante accións concretas en materia de transferencia de tecnoloxías, financiamento externo en condicións xustas, acceso a mercados, desenvolvemento de capacidades e cooperación Norte-Sur. E non esqueceu outra das desideratas dos países representados na COSOC: procurar solución inmediata ao problema da crecente débeda externa, xa pagada con fartura, cuxo desmesurado monto lastra os esforzos dos países do Sur para se desenvolveren.

“É ben tempo que os países desenvolvidos salden a súa débeda histórica coa humanidade pola explotación colonial, as guerras de agresión e a depredación dos recursos naturais e do medio ambiente; esiximos solucións inmediatas e duradeiras, que permitan un futuro próspero, equitativo e sustentábel”, dixo Manuel Marrero no remate da súa ponencia no ECOSOC.

Dez resultados científicos de Cuba, distinguidos pola Organización Mundial da Propiedade Intelectual da ONU

Axencias – TSA

Dez produtos da investigación científica cubana recibiron Medalla de Ouro da Organización Mundial da Propiedade Intelectual (OMPI) cualificacións de excelencia para un país en vías de desenvolvemento e obxecto dun ferreño bloqueo económico no que terman 12 presidencias dos EUA, dende a fuga e saqueo do Estado de parte do goberno bendito por Washington e a inmediata aclamación da Revolución. A Medalla de Ouro da OMPI foi establecida en 1979 pola ONU para promover a actividade inventiva e creadora no mundo, nomeadamente, nas nacións non industrializadas.

Cartaz de Biocubafarma sobre a farmacopea cubana de excelencia.

A información da páxina electrónica da Oficina Cubana da Propiedade Industrial (www.ocpi.cu) indica que o primeiro produto  cubano acredor da Medalla de Ouro da OMPI foi a vacina anti-meningocócica tipo B, en 1989, relizada por un colectivo de investigadores do hoxe Instituto Finlay de Vacunas, que dirixe a doutora Concepción Campa Huergo.

En 1996, foi distinguido o Policosanol (coñecido pola sigla PPG) fármaco logrado a partir da cera da cana de azucre por especialistas do Centro Nacional de Investigaciones Científicas (CNIC), e en 2000 o antibiótico de uso veterinario Biocida, do Centro de Bioactivos Químicos de la Universidaad Central «Marta Abreu» de Las Villas.

No 2002 foi premiado o anticorpo monoclonal humanizado Cimaher, do Centro de Inmunología Molecular (CIM), e o produto Stabilak, para prolongar o tempo de conservación do leite cru sen refrixeración, obtido no Centro Nacional de Sanidade Agropecuaria (CENSA).

Outras invencións premiadas coa Medalla de Ouro da OMPI foron a vacina contra o Haemophilus Influenzae Tipo B, obtida no que daquela se chamaba Centro de Antígenos Sintéticos de la Universidad de La Habana, en colaboración coa universidade de Ottawa, Canadá (2006), así como a equipa para diagnóstico rápido microbiológico Diramic, do CNIC, e o surfactante pulmonar Surfacen, creado no CENSA, destinado ao tratamento do síndrome de dificultade respiratoria no naipelo, ambas en 2007.

Completan a lista, o fármaco Heberprot P, realizado polo Centro de Ingeniería Genética y Biotecnología,  galardonado en 2011, e a invención Anticuerpos Monoclonales Anticd6 (Itolizumab), do CIM para tratar e diagnosticar a psoriasis,  que recibira a medalla de ouro  en 2015. 

O Parlamento da UE admite a trámite a proposta de defender Cuba contra o bloqueo

Asociación Valenciana de Amistad con Cuba José Martí – TSA

O Parlamento Europeo admitiu a trámite a demanda de potenciar e articular a  solidariedade con Cuba contra o bloqueo dos EUA. Unha moción da Asociación Valenciana de Amizade con Cuba José Martí, cando xa están rexistradas máis de cen adhesións de organizacións solidarias coa illa e outras entidades de varios países europeos. Representan estas instancias a voz da solidariedade internacional contra o bloqueo criminal que incrementa o apoio á resolución presentada por Cuba na Asemblea Xeral da ONU titulada “Necesidade de pór fin ao bloqueo económico, comercial e financeiro de EEUU contra Cuba” que este ano será sancionado no pleno extraordinario convocado 23 de xuño.

A demanda rexistrada co n.º 1278/2020, sobre a alianza e irmandade solidaria con Cuba, ilegalmente agredida polo goberno dos EUA no seu soberano dereito a establecer vínculos, relacións de interese cultural, trocos comerciais, intercambios para o progreso científico e aportacións voluntarias de axuda cos gobernos do mundo dispostos a axencialos e recibilos, e insta á Unión Europea a dar pasos concretos para acabar con esta anomalía unilateral dos EUA mediante un programa do Parlamento Europeo encamiñado a consolidar intercambios políticos e parlamentarios coa Asemblea Nacional do Poder Popular da República de Cuba, no contexto do recoñecemento da legalidade e lexitimidade do seu sistema polítco-administrativo; designar a Cuba como socio preferente da Unión Europea para ampliar e facilitar vínculos comerciais; protexer e blindar legalmente ás empresas europeas que comercian con Cuba e son presionadas e afectadas polas leis do bloqueo do EUA; inzar o investimento público da UE na economía cubana naquelas áreas que poideren producir mutuos beneficios; ampliar a carteira de proxectos e o orzamento destinado á Cooperación ao Desenvolvemento en Cuba, dentro da Axenda de Desenvolvemento Sustentabel 2030 das Nacións Unidas; establecer intercambios culturais e solidarios entre as Institucións Oficiais de Cuba e a UE, con actividades anuais; reforzar e ampliar os convenios entre universidades, polos científicos e institucións da saúde, educación e outros sectores estratéxicos; e apoiar e recoñecer os esforzos de Cuba nos organismos internacionais das Nacións Unidas como a FAO, UNESCO, OMS, entre outros.

A Petición completa e os pasos a realizar para a adhesión, poden ser consultados no seguinte enlace: Petición para que la UE active ocho medidas de solidaridad con Cuba ante bloqueo de EEUU (+Para Adhesiones)