CUBA AILLA A ESTADOS UNIDOS NA ONU

Ao cabo de 50 anos de bloqueo.

Ao cabo de 50 anos de hostilidade, bloqueo e compra de votos contra Cuba en todas as instancias internacionais, Estados Unidos está aillada na Asemblea das Nacións Unidas en defensa do bloqueo. O ministro de Estado de Cuba, Bruno Rodríguez Parrilla, notou no plenario da ONU, que o verdadeiro triunfo de Cuba despois de longos anos de estratexia anexionista norteamericana, baseada na inxerencia e no boicot internacional, non é tanto que 187 estados voten contra o bloqueo norteamericano senón en que Estados Unidos fica aillado internacionalmente na súa guerra contra Cuba.

NACIONS UNIDAS, 26 (Especial para Terra Sen Amos por Elisardo Dacosta)

CUBA AILLA A ESTADOS UNIDOS NA ONUEstados Unidos deita un ano máis o único voto da Asemblea da ONU pola continuación do bloqueo económico, comercial e financeiro contra Cuba. Na realidade, Washington aparece aillado na súa hostilidade anexionista contra Cuba despois de 50 anos de cerco, bloqueo e corrupción sistemática do voto en todas as institucións de dereito internacional.

O goberno norteamericano terma co seu voto dun remendado edificio ilegal no que acubilla unha medrada nómina de funcionarios do Departamento de Estado especializados en repasar a diario trapelas, atrancos, sabotaxes, atentados e vinganzas contra Cuba. A infamia conspirativa de Norteamérica con Cuba parece un regreso a Idade Media: válenlle os atentados contra persoas e bens, o terrorismo contra a poboación civil, a contaminación do aire e dos alimentos, o soborno de periódicos e emisoras, a compra de desertores e os comandos contra os bancos que teñan a ousadía de admitiren un pagaré cubano. Non coñece límites.

A nómina dos péritos do Estado das barras e estrelas consagrados a molestaren a Cuba suma en millóns de dólares o triple do orzamento do eficiente e abnegado sistema de saúde de Cuba.

O voto dos Estados Unidos vai en contra dun mar de brazos alzados a prol de Cuba e do Dereito de Xentes. O feito de Israel fotocopiar ese voto, como dependiente e aliado de Washington, é menos significativo que previsibel. O importante é que contra o bloqueo está todo o mundo: 187 Estados. Toda África no recordo do esforzo de Cuba na desigual batalla de Cuito Canevale, o cambio de hora do colonialismo; toda América dende Caribe á Cabo de Fornos, coma un barco que está a romper amarras contra Estados Unidos despois de ter de asisitr durante un século a liccións forzosas de demagoxia, caciquismo, violencia, ignorancia e miseria por parte de cabos de varas formados antes nas academias militares de Nova Inglaterra e despois na millonaria colonia militar norteamericana do Canal de Panamá; toda Asia, recoñecida coa excepción solidaria cubana no Paquistán e antes no Vietnam, reverso ideolóxico e prático das bases militares norteamericanas básicas para o proxecto colonial de manter con respirador a vella rede imperial británica que cortaba cabezas en Myanmar, calumniaba o nacionalismo indio e conspiraba contra a resistencia do Vietcong dende moito antes de os curmáns de Nova Inglaterra ensaiar o xenocidio en tempo real sobre o esteiro do Mecong; toda Europa vestida co uniforme da OTAN, retratada de corpo presente ou delegado na foto da Illa Terceira, as garavatas ao vento dos contra-alisios e a mirada na aurora da contrarreforma democrática texana.

Todos aseguran que Cuba é parte do Dereito de Xentes, do dereito de todo Estado a non ser estorbado nas súas relacións co resto do mundo, do dereito a manter obrigas recíprocas con outros Estados sen outro governo interferir, estorbar ou violar pola forza esa liberdade vella coma o mundo; aseguran co seu voto por Cuba, que esas obrigas entre Estados poden fundarse en valores de solidariedade, humanidade e xustiza, sobre os principio da razón e da natureza intelixente, sociabel e libre. Todos están, en fin, coa resolución cubana que pide a derogación desa criminal política xenocida de Norteamérica.

Minutos antes, pedindo á Asemblea o seu voto para condenar o bloqueo exercido polos Estados Unidos contra Cuba, o chanceler Rodríguez Parrilla, recordou que dous anos despois de ter proclamado o presidente de Estados Unidos un novo plano de relacións con Cuba, os feitos certifican a continuidade e os danos da inxerencia. Na realidade as sancións contra Cuba permanecen intactas e de feito o cerco económico recrudeceuse no 2010 de maneira que a súa pegada diaria é visibel en todos os avatares da vida de Cuba, con serias consecuencias en áreas tan sensibeis para a poboación coma a saúdes e a alimentación.

O ministro denunciou o recrudecimiento da inxerencia norteamericana contra bens e activos cubanos e transferencias comerciais e financeiras dende e cara Cuba e acusou a Washington de apropiarse de transferencias en moeda de terceiros países. Por exemplo, na confiscación de máis de 107 mil euros pertencentes á compañía Cubana de Aviación e realizada por medio do Banco Popular Español dende Madrid a Moscova. Ao tempo, salientou o feito de os Estados Unidos manter contra toda xustiza a cinco cubanos presos e aillados por loitar contra o terrorismo.

O dano económico directo ocasionado ao povo cubano pola aplicación do bloqueo supera nestes 50 anos supera os 751.000 millóns de dólares, no valor actual desa moeda.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará